www.archive-pl.com » PL » C » CHOPIN.PL

Total: 666

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • chopin.pl
    Wpłynęło to zapewne na decyzję Hofmanna wielkiego perfekcjonisty gdy chodziło również o jakość dźwięku by wybrać G T Jeszcze zanim w 1912 roku podpisał on wstępny kontrakt z Columbią brał udział w opracowaniu rolek pianolowych dla systemu Welte Mignon Rzecz ciekawa że Hofmann nie stronił od tego typu nagrań być może za sprawą swych graniczących z geniuszem talentów wynalazczych Coraz bardziej skomplikowane urządzenia pianoli związane z programowaniem i dźwiękową reprodukcją utworów muzycznych musiały go fascynować Kolekcja nagrań pianolowych Hofmanna zwłaszcza dla mającej nowsze rozwiązania technologiczne firmy Duo Art jest całkiem pokaźna W latach 20 powstały m in nagrania Sonaty h moll op 58 Scherza b moll op 31 i Scherza cis moll op 39 Poloneza As dur op 53 żeby wymienić tylko te pozycje które trudno było zarejestrować na czterominutowych płytach akustycznych Jednak właśnie te płyty są dziś dla nas tak ważne mimo że Hofmann nie do końca zadowolony z ich brzmienia miał dać do zrozumienia że wyżej pod tym względem ocenia możliwości Duo Art W latach 1913 1918 Józef Hofmann odwiedził studio nagrań Columbii siedemnaście razy Mimo to efekt przynajmniej ilościowy nie był najlepszy Wymagania pianisty stawiane realizatorom nagrań były niezwykle wysokie wręcz trudne do spełnienia Dlatego z tamtego okresu mamy tylko kilka jego płyt chopinowskich z Walcami As dur op 34 nr 1 cis moll op 64 nr 2 e moll op posth z Polonezem A dur op 40 nr 1 Impromptu As dur op 29 Fantaisie Impromptu cis moll op 66 Berceuse Des dur op 57 Nokturnem Es dur op 9 nr 2 z pieśnią Życzenie Chopina Liszta Pomimo zastrzeżeń samego artysty płyty te pozostają trwałym dokumentem fantastycznej pianistyki Hofmanna Po nienajlepszych doświadczeniach z Columbią Hofmann postanowił realizować kolejne swe nagrania już w innej amerykańskiej firmie trzeciej liczącej się obok Victora i Columbii w Brunswick Records Choć muzyka klasyczna nie stanowiła tam priorytetu współpracowało z nią kilku wybitnych pianistów jak Elly Ney czy Leopold Godowski a także znakomity polski skrzypek Bronisław Hubermann Hofmann nagrywał tam w latach 1922 1923 w ostatnim okresie istnienia systemu akustycznego Mówiono nawet że na płytach Brunswicka Hofmann pozostawił wspaniały testament przemijającej epoki fonografu i akustycznej tuby Trudno się z tym nie zgodzić gdy słuchamy Scherza h moll op 20 w skróconej wersji wciąż nie dłużej niż tylko 4 minuty Nokturnu Fis dur op 15 nr 2 Walca cis moll op 64 nr 2 Poloneza A dur op 40 nr 1 i pieśni Życzenie Chopina Liszta Ignacy Jan Paderewski 1860 1941 dokonał pierwszych akustycznych nagrań utworów Chopina w roku 1911 Są to unikaty gdyż by je zrealizować ekipa G T musiała zainstalować się na tydzień w Morges w pobliżu szwajcarskiej posiadłości Mistrza Paderewski grał wówczas na własnym koncertowym fortepianie Erarda Nie był to jego debiut fonograficzny gdyż kilka lat wcześniej podjął się kilku realizacji pianolowych Najpierw w roku 1905 utrwalił dla Welte Mignon kilka utworów Walc As dur op 42 Polonez A dur op 40 nr 1 Etiudę Ges dur op 25 nr 9 Rok później dla Aeolian Co nagrał m in Poloneza As dur op 53 Nokturn G dur op 37 nr 2 Balladę As dur op 47 Mazurek D dur op 33 nr 3 i kilka innych W latach 20 współpracował również z Duo Art z czego powstała okazała kolekcja zawierająca m in dwie Ballady g moll op 23 i As dur op 47 Scherzo cis moll op 39 dwa Mazurki a moll op 17 nr 4 i b moll op 24 nr 4 dwa Nokturny op 48 c moll i fis moll W okresie nagrań płytowych Paderewski dość często pojawiał się w studiach w Camden New Yersey w Paryżu w Nowym Yorku Był również częstym gościem studia Abbey Road w Londynie ale to już po 1925 roku gdy do fonografii zaczęła wkraczać elektryczność wraz z mikrofonem Nagrania akustyczne Paderewskiego poza wieloma walorami mają również i ten że pochodzą z okresu 1911 1925 czyli z bardzo dobrych lat jego pianistyki By wyrobić sobie pogląd na temat jego legendarnej gry trzeba słuchać właśnie tych nagrań i to w pierwszej kolejności Na pewno jeszcze tych z roku 1911 które wykonywane na Erardzie oddają jedyną i niepowtarzalną atmosferę gry Paderewskiego co słyszymy w trzech nagranych wówczas Nokturnach F dur i Fis dur z op 15 oraz E dur op 62 nr 2 Walcu cis moll op 64 nr 2 czy Walcu As dur op 34 nr 1 W 1912 roku nagrywał Paderewski w Paryżu i w Londynie Berceuse Des dur op 57 kilka Etiud E dur op 10 nr 3 C dur op 10 nr 7 c moll op 10 nr 12 As dur op 25 nr 1 f moll op 25 nr 2 cis moll op 25 nr 7 Ges dur op 25 nr 9 Mazurek a moll op 17 nr 4 Walc As dur op 34 nr 1 Kolejne dwie sesje w roku 1917 i 1922 odbyły się w Nowym Jorku i zaowocowały kilkoma kolejnymi płytami z utworami Chopina Walc cis moll op 64 nr 2 Etiuda Ges dur op 25 nr 9 Walc As dur op 42 i raz jeszcze Berceuse Des dur op 57 bodaj najpiękniejsza spośród wszystkich jego płytowych interpretacji To samo można powiedzieć o Walcu cis moll Jak widać Paderewski ale też i inni pianiści wielokrotnie nagrywali te same utwory co zapewne było spowodowane oczekiwaniami odbiorców a zapewne też troską o jak najlepszą jakość możliwą do uzyskania tylko drogą doświadczeń w coraz lepiej wyposażanych studiach nagrań Pamiętajmy że były to czasy w których nie istniał montaż z możliwością podmiany mniej udanych fragmentów Jeszcze dwukrotnie w 1923 i 1924 roku Paderewski nagrywa w Camden New Yersey m in dwa Mazurki a moll op 17 nr 4 i fis moll op 59 nr 3 Są to niespotykanie piękne interpretacje pełne liryzmu i subtelności dźwiękowych odcieni choć były to przecież rejestracje tubowe Późniejsze mikrofonowe nagrania nie przekazały już tego piękna Począwszy od roku 1925 Paderewski nagrywał nową techniką dla utworzonych z dotąd istniejących nowych firm His Master s Voice i RCA Victor Czas fonografu Edisona oraz płyt nagrywanych przez tubę przemijał
    http://www.chopin.pl/wydawnictwa_plytowe.pl.html (2012-10-21)


  • chopin.pl
    stanowią źródła podstawowe jeśli chodzi o utwory oddane przez niego samego do druku i opublikowane głównie w wydawnictwach Maurice Schlesinger Troupenas Cie Brandus Cie w Paryżu Breitkopf Härtel w Lipsku i Wessel w Londynie Natomiast dla licznych utworów które ukazywały się po jego śmierci począwszy od 1851 r najważniejsze źródła to Juliana Fontany Œuvres posthumes pour piano de Fréd Chopin J Meissonnier Fils Paryż 1855 A M Schlesinger Berlin 1855 oraz Zbiór śpiewów polskich Gebethner i Spółka Warszawa 1859 A M Schlesinger Berlin 1859 Katalogi autorstwa Krystyny Kobylańskiej Rękopisy utworów Chopina 2 tomy Kraków 1977 i Frédéric Chopin Thematisch bibliographisches Werkverzeichnis Monachium 1979 zestawiony przez Józefa Chomińskiego i Teresę Dalilę Turło Katalog dzieł Fryderyka Chopina Kraków Warszawa 1990 oraz Christophe a Grabowskiego i Johna Rinka An Annotated Catalogue of Chopin s First Editions Cambridge 2005 zawierają inwentaryzację i opisy wszystkich zachowanych dokumentów autografów i edycji Publikacje faksymilowe autografów muzycznych pozwalają na wgląd w cenne rękopisy Chopina poza muzeami gdzie są przechowywane Należą do nich Faksymilowane wydanie autografów Fryderyka Chopina 11 tomów Kraków 1951 66 wydania przygotowane dla upamiętnienia 150 lecia śmierci kompozytora edycje Biblioteki Narodowej Warszawa 1999 oraz Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie Gdańsk Warszawa 1999 2000 wreszcie Dzieła Chopina Wydanie faksymilowe wydawane począwszy od 2005 r pod egidą Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina z myślą o obchodach dwóchsetnej rocznicy urodzin Chopina Od momentu gdy kompozycje Chopina stały się znane publiczności w Niemczech Anglii Austrii Francji na Węgrzech we Włoszech w Polsce Rosji Stanach Zjednoczonych i Japonii ukazało się około pięćdziesięciu edycji całego korpusu tej twórczości opatrzonych aparatem krytycznym i stale korygowanych Dawni uczniowie Chopina byli pierwszymi którzy podjęli się nowych wydań muzyki swego mistrza Należą do nich Georges Mathias Œuvres choisies de Chopin Lemoine aîné Paryż 1859 Thomas Tellefsen Collection des œuvres pour le piano par Frédéric Chopin Richault Paryż 1860 Karol Mikuli Fr Chopin s Pianoforte Werke Kistner Leipzig 1879 Wśród wielu kompozytorów pianistów i pedagogów którzy także dokonali edycji dzieł Chopina są Eugen d Albert Paul Badura Skoda Béla Bartók Alfredo Casella Jörg Demus Louis Diémer Ignaz Friedman Motonari Iguchi Charles Klindworth Louis Köhler Lazare Levy Antoine Marmontel Aleksander Michałowski Maurycy Moszkowski Heinrich Neuhaus Isidore Philipp Raoul Pugno Emil Sauer Do najważniejszych edycji należą Werke von Friedrich Chopin Woldemar Bargiel Johannes Brahms Auguste Franchomme Franz Liszt Carl Reinecke et Ernst Rudorff Breikkopf Härtel Leipzig 1878 1880 Frédéric Chopin Œuvres de piano Jana Kleczyńskiego Gebethner i Wolff Warszawa 1882 Claude a Debussy ego Chopin Œuvres complètes pour piano Durand Cie Paryż 1915 1916 Alfreda Cortot Édition nationale de musique classique Édition de travail des œuvres de Chopin Maurice Senart Paryż 1915 1939 Salabert Paryż 1941 1947 Édouarda Ganche The Oxford Original Edition of Frederick Chopin Oxford University Press Londyn 1932 polska edycja Ignacego Paderewskiego Ludwika Bronarskiego i Józefa Turczyńskiego Fryderyk Chopin Dzieła wszystkie PWM Instytut Fryderyka Chopina Kraków Warszawa 1961 a także Frédéric Chopin Werke Urtext G Henle Verlag Monachium 1956 1993 autorstwa Hermanna Kellera Ewalda Zimmermanna Ernsta Herttricha Hansa Martina Theopolda Nowe wielkie edycje zapoczątkowane w ostatnich latach są nadal kontynuowane Wydanie narodowe dzieł Fryderyka Chopina pod redakcją Jana Ekiera i Pawła Kamińskiego PWM Kraków od 1967 z dokładnym opisem kryteriów edycyjnych Jan Ekier Wstęp do wydania narodowego dzieł Fryderyka Chopina TiFC PWM Kraków 1974 i najnowsza John Rink Jim Samson Jean Jacques Eigeldinger Christophe Grabowski The Complete Chopin A New Critical Edition Edition Peters Londyn od 2003 Należy też wspomnieć o ukazujących się w Europie Ameryce Północnej Południowej w Australii Azji niezliczonych wydaniach utworów wybranych Transkrypcje muzyki Chopina zaczęto opracowywać bardzo wcześnie ich liczba przekroczyła 1500 Proces ten rozpoczął się w momencie ukazania się poszczególnych utworów często za zgodą kompozytora Zadziwiająca jest różnorodność stosowanych instrumentów i układów instrumentalno wokalnych fortepian na cztery ręce skrzypce i fortepian wiolonczela i fortepian głos i fortepian chóry organy kwartet kwintet orkiestra akordeon saksofon puzon kornet ksylofon bandonéon gitara klasyczna lub elektryczna mandolina cytara lub bałałajka Opracowania te utrzymane są w bardzo różnych stylach od dosłownych po jazzujące Do utworów najczęściej opracowywanych należą Nokturn Es dur z op 9 Marsz żałobny z Sonaty b moll op 35 Etiuda e moll z op 10 Polonez A dur z op 40 pieśń Życzenie Największe wrażenie sprawia niewątpliwie monumentalny zbiór opracowań Etiud przez legendarnego pianistę Leopolda Godowskiego 50 Studien für Pianoforte über die Etüden von F Chopin A M Schlesinger Berlin 1898 1914 Zadziwiające metamorfozy Chopinowskiego tekstu przynoszą przez panujący w nich nastrój skupienia i ekstazy transkrypcje Etiudy es moll op 10 i Largo z Sonaty h moll dokonane niedawno przez kompozytora Francka Krawczyka na kameralny chór mieszany Accentus pod dyrekcją Laurence a Equilbey a Działalność Chopina jako pianisty i pedagoga ilustrują prace w których zawarto analizy dokumentów i świadectw z tego zakresu Są to przede wszystkim dwie fundamentalne książki Jeana Jacques a Eigeldingera Chopin vu par ses é lèv es stale uzupełniana Neuchâtel 1970 1979 1988 Tokio 1983 2006 Cambridge 1986 Kraków 2000 Paryż 2006 oraz Frédéric Chopin Esquisse pour une méthode de piano Paryż 1993 Kraków 1995 Opis gry Chopina i rady jakich udzielał swoim uczniom stanowią podstawę do dalszych dociekań interpretacyjnych prowadzonych przez pianistów Zawarte są one w następujących publikacjach O wykonywaniu dzieł Chopina Jana Kleczyńskiego Warszawa 1879 Paryż 1880 Lipsk 1908 Kraków 1959 Les leçons écrites Chopin Paryż 1909 i Les leçons écrites Chopin Les Quatorzes Valses Paryż 1912 Raoula Pugno Frédéric Chopin Conseils d interprétation Raoula Koczalskiego Paryż 1910 nowa edycja Jeana Jacques a Eigeldingera Paryż 1998 How Chopin Played From Contemporary Impressions autorstwa Edith J Hipkins Londyn 1937 Chopin Playing From the Composer to the Present Day Jamesa Methuen Campbella Londyn 1981 L Interprétation de Chopin en France pod red Daniele Pistone Paryż 1990 Reginy Smendzianki Jak grać Chopina próba odpowiedzi Warszawa 2000 Podczas konferencji jaka odbyła się pod kierunkiem Jeana Jacques a Eigeldingera i Emmanuela Hondré w 2005 r w paryskim Cité de la Musique rozważano kwestie łączące się z fortepianami czasów Chopina prowadzono dyskusję nad tekstem muzycznym jego utworów i ich interpretacją co ilustrowały nagrania historyczne Materiały tej konferencji zostały wydane pod redakcją J J Eigeldingera Interpréter
    http://www.chopin.pl/literatura.pl.html (2012-10-21)

  • chopin.pl
    Fryderyka Chopina i George Sand w Valldemossie Organizacje Narodowy Instytut Fryderyka Chopina w Warszawie Towarzystwo im Fryderyka Chopina w Warszawie Organizacje Chopinowskie na Świecie Imprezy Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im Fryderyka Chopina w Warszawie Inne konkursy Chopinowskie Wykaz konkursów chopinowskich na świecie Międzynarodowy Konkurs Płytowy Grand Prix du Disque Frédéric Chopin Festiwale Chopinowskie Koncerty Chopinowskie o długoletnich tradycjach Rocznice Chopinowskie Biografia w ogólnym zarysie Osobowość twórcza Kompozytor proces twórczy Pianista Pedagog Epoka Chopina Kronika życia i twórczości Cytaty ze źródeł Chopin o sobie i współczesnych Refleksje spostrzeżenia O swoim zdrowiu Pianista Pedagog O innych muzykach O swoich portretach Współcześni Chopina o nim O osobowości Jako kompozytor Jako pianista Ilustracje Życie Zarys monograficzny twórczości Geneza twórczości Ewolucja stylu Propozycje dla Europy Źródła wydawnicze Pierwodruki Alfabetyczny spis utworów Nutowy i dźwiękowy katalog Wykaz pierwszych wydań Cytaty ze źródeł Chopin o swoich utworach Inni o jego twórczości E Delacroix F Liszt M Mochnacki G Sand K Szymanowski Ilustracje Dzieło O tradycji Chopinowskiej Recepcja Rezonans dzieła Chopina Recepcja postaci i dzieła Chopina W malarstwie rysunku grafice W rzeźbie Chopin i jego muzyka w literaturze W sztukach scenicznych W filmie W kulturze japońskiej Edytorstwo muzyczne Wydawnictwa nutowe Wydawnictwa płytowe Piśmiennictwo Instytucje Chopinowskie Zabytki Żelazowa Wola Muzeum
    http://www.chopin.pl/instytucje.pl.html (2012-10-21)

  • chopin.pl
    portretach Współcześni Chopina o nim O osobowości Jako kompozytor Jako pianista Ilustracje Życie Zarys monograficzny twórczości Geneza twórczości Ewolucja stylu Propozycje dla Europy Źródła wydawnicze Pierwodruki Alfabetyczny spis utworów Nutowy i dźwiękowy katalog Wykaz pierwszych wydań Cytaty ze źródeł Chopin o swoich utworach Inni o jego twórczości E Delacroix F Liszt M Mochnacki G Sand K Szymanowski Ilustracje Dzieło O tradycji Chopinowskiej Recepcja Rezonans dzieła Chopina Recepcja postaci i dzieła
    http://www.chopin.pl/zabytki.pl.html (2012-10-21)

  • chopin.pl
    na sędziego Sądu Apelacyjnego a potem Sądu Najwyższego w Warszawie 1 2 Przypuszczalnie to właśnie z Żelazowej Woli wywodzi się znajomość Chopinów z jego rodziną IV Czasy Skarbków i Chopinów Żelazową Wolę nabyła Ludwika z Fengerów córka toruńskiego bankiera i żona Kacpra Skarbka od Piotra Łuszczewskiego w latach 1798 99 Rok później zakupiła ona także od jego brata Ignacego majątek Orły leżący po drugiej stronie Utraty 1 3 Rzeka tworzyła nieopodal malownicze rozlewisko z umieszczonym nad nim młynem 1 4 bohaterem wspomnianych sąsiedzkich sporów Ku brzegom Utraty łagodnie opadało wzniesienie na którego szczycie mieścił się dwór z dwiema oficynami dziedziniec a nieco dalej zabudowania folwarczne 1 5 Małżeństwo zamieszkało tutaj wraz z pięciorgiem nieletnich dzieci oraz bratową Kacpra i jej dwiema również nieletnimi córkami Po latach młodszej z nich Wiktorii kilkuletni Chopin dedykował swoją pierwszą wydaną drukiem kompozycję Poloneza g moll 1817 Rodzina Skarbków była w poważnych kłopotach finansowych W latach bezpośrednio poprzedzających zakup nowego majątku Kacper szeroko znany utracjusz nie tylko beztrosko przehulał fortunę po ojcu ale też poważnie zadłużył dobra rodowe w Izbicy Próba ucieczki przed wierzycielami do Żelazowej Woli zakończyła się niepowodzeniem i wkrótce w tajemnicy przed swymi prześladowcami zostawiając żonę i dzieci na pastwę losu Kacper wyjechał w nieznane Ludwika zmuszona była wystąpić o rozwód i odtąd samodzielnie zajmować się zarówno wychowaniem dzieci jak prowadzeniem gospodarstwa i administracją majątku Pogodzenie tych obowiązków nie było łatwe tym bardziej że sprawy związane ze spadkiem po ojcu wymagały jej częstej obecności w Toruniu Toteż Ludwika Skarbek uczyniła swym plenipotentem znanego jej jeszcze z Izbicy Franciszka Grembeckiego 1 6 a do dzieci zatrudniła guwernera poleconego jej przez zaprzyjaźnioną starościnę Ewę Łączyńską w której majątku w Kiernozi pełnił on tę funkcję poprzednio Mikołaj Chopin bo o nim mowa pojawił się w Żelazowej Woli latem lub jesienią1802 Uważa się że w gospodarstwie pomagała Ludwice Justyna Krzyżanowska przybyła wraz ze Skarbkami z Izbicy córka zarządcy ich dóbr na Kujawach Nie jest jednak pewna ani data jej zamieszkania w Żelazowej Woli ani też powód jej przybycia Można jedynie domniemywać że bezpośrednią tego przyczyną była śmierć ojca Justyny która nastąpiła jak niedawno udało się ustalić w r 1805 co znacznie pogorszyło sytuację ekonomiczną rodziny 1 7 Nie wiadomo także czy w skojarzeniu jej małżeństwa z guwernerem większą rolę odegrało uczucie czy też trzeźwo patrząca na życie pani Skarbkowa W każdym razie 2 czerwca 1806 r w kościele parafialnym w Brochowie odbył się ślub Mikołaja Chopina z Justyną Krzyżanowską Były to lata bardzo niestabilne politycznie i niespokojne Przez byłe tereny Polski ciągnęły wojska napoleońskie podążając ku centrum kraju Bezpieczniejsze wydawało się przeczekanie tego czasu w Warszawie niż w niczym nie chronionym majątku toteż wszyscy mieszkańcy dworu znad Utraty tam się przenieśli Tym można wytłumaczyć narodziny pierwszego dziecka Chopinów córki Ludwiki w Warszawie Gdy niepokoje ustąpiły Ludwika Skarbek z dziećmi i młodym małżeństwem powrócili do Żelazowej Woli Tu zimą 1810 przyszedł na świat syn Chopinów Fryderyk Zagadkowa historia zarówno z podwójną datą urodzenia chłopca jak i ojcem chrzestnym bywa tłumaczona rozmaicie Na ogół jednak przyjmuje się że zapis metrykalny podający dzień 22 lutego jako datę narodzin zawiera błąd wobec uznawanego za ten dzień przez rodzinę 1 marca Z kolei zapisane w księgach parafialnych nazwisko Franciszka Grembeckiego trzymającego wraz z Anną Skarbek córką Ludwiki dziecko do chrztu schodzi na dalszy plan przy Fryderyku Skarbku który w obydwu rodzinach uważany był za właściwego ojca chrzestnego choć nie był obecny w czasie ceremonii Dodać należy że imiona chłopiec otrzymał po obydwu ojcach chrzestnych dla ich uhonorowania Kilka miesięcy później Chopinowie zamieszkali na stałe w Warszawie Nie byli więc świadkami dramatycznych wydarzeń w r 1812 kiedy podczas odwrotu armii Napoleona spłonęła główna część zabudowy dworskiej wraz z domowym dobytkiem Skarbków Z konieczności rodzina rozlokowała się w skromnej prawej oficynie którą trzeba było adaptować dla potrzeb mieszkalnych Podniesiono wówczas dach a w uzyskanej przestrzeni znalazło się miejsce na kilka dodatkowych pokoi Przed wejściem dobudowano ganek i dawna oficyna wyglądem zaczęła przypominać typowy dworek szlachecki 1 8 Za budynkiem usytuowany był sad i ogród warzywny który od strony Utraty zamykała biegnąca w skos aleja topolowa Naprzeciw dworku po drugiej stronie dziedzińca stała nie tknięta przez pożar druga oficyna a obok rosło kilka posadzonych w okrąg lip tworzących naturalną altanę 1 9 W połowie r 1818 Fryderyk Skarbek ożenił się Z tej przyczyny jego matka przeprowadziła transakcję majątkową czyniąc go głównym spadkobiercą dóbr Żelazowa Wola i Orły Zapewniła sobie przy tym dożywotnią rentę oraz prawo mieszkania we dworze a Fryderyka zobowiązała do spłacenia drugiego syna Michała Jednak tenże Michał jeszcze za jej życia w r 1825 kupił dobra od starszego brata za połowę ich wartości Trzy lata później po śmierci matki bracia podzielili się majątkiem Fryderyk został właścicielem Orłów a Michał Żelazowej Woli 2 0 Hipoteka majątku w części przypadającej Michałowi była obciążona wierzytelnościami Ludwiki Skarbek Szczególne miejsce wśród nich zajmował dług wobec Mikołaja Chopina wysokości prawie 23 tysięcy złp Wprawdzie w r 1830 zostaje on odnotowany w księdze jako zwrócony jednakże dalszy rozwój wypadków zmusza do powątpiewania w uregulowanie tej należności Nasuwa się przypuszczenie że młodszy z braci wpadł w poważne tarapaty finansowe a fikcyjny zwrot najważniejszego długu służyć miał odciążeniu hipoteki 2 1 Wkrótce nowa groźba zawisła nad majątkiem i jego gospodarzem Gdy w r 1831 doszło do wojny polsko rosyjskiej Michał jak wielu jemu podobnych włączył się do walki po stronie polskiej W konsekwencji po kapitulacji Warszawy znalazł się w licznej grupie ziemian których dobra konfiskowano w odwecie za niesubordynację wobec cara Żelazowa Wola została objęta sekwestrem a fakt że ostatecznie sekwestr uchylono był zapewne zasługą Fryderyka Skarbka wysoko postawionego w carskiej hierarchii urzędniczej 2 2 Jego interwencja moralnie nieco dwuznaczna nie na wiele jednak się zdała wobec rosnącej liczby wierzycieli 25 lipca 1834 doszło do tragicznego finału Michał osaczony przez swe długi w poczuciu bezradności i osamotnienia popełnił samobójstwo Pozostawił testament i dwa listy 2 3 z których jeden nosił tytuł Do wszystkich rozprawa o życiu i rzucał nieco światła na sytuację i stan umysłu piszącego W testamencie pomijał on całkowicie najbliższą rodzinę ani słowem nie wspomniał też o wierzytelności Chopina Próba wyjaśnienia takiej postawy młodszego z braci Skarbków wobec jego poważnych zarzutów pod adresem najbliższego otoczenia a przy tym sporych niejasnościach związanych ze wspomnianym długiem i nie do końca czytelnej sprawie działów rodzinnych jest obecnie problematyczna Jak wspomnieliśmy cztery lata po ślubie Chopinowie przenieśli się do Warszawy co jednak nie pociągało za sobą całkowitego ich rozstania z Żelazową Wolą Obie rodziny były zaprzyjaźnione i utrzymywały dość częste kontakty czego ślady zostały w korespondencji kompozytora Wizyty miewały miejsce częściej w Warszawie gdzie także mieszkał i był zatrudniony Fryderyk Skarbek Ze względu na sporą jak na owe czasy odległość Żelazowa Wola była dla Chopinów rzadziej celem odwiedzin Nie znamy ani jednego przypadku by pojechali oni tam w komplecie Wygląda na to że wizyty członków rodziny Chopinów zawsze były poprzedzane wyraźnym zaproszeniem i dotyczyły jednej lub dwu a niekiedy trzech osób O ile wiadomo po raz pierwszy miało to miejsce 24 grudnia 1825 Tego dnia Ludwika i Fryderyk byli zapewne gośćmi Ludwiki Skarbek na Wigilii Bożego Narodzenia Fryderyk pisząc o tym w liście do Jana Białobłockiego 2 4 sprawia przyjacielowi prawdziwą niespodziankę Czyni to w tonie entuzjastycznym co może wskazywać że owa wizyta miała dla niego walor szczególnego wyróżnienia Pół roku później w połowie czerwca 1826 ponownie odwiedziła Żelazową Wolę Ludwika Chopin Miało to związek ze wspólnym wyjazdem obu rodzin na Śląsk gdzie prócz Ludwiki towarzyszącej młodym Skarbkom nieco później pojechała również starsza pani Skarbkowa z Emilką Chopin 2 5 W sierpniu 1830 gośćmi Michała Skarbka było małżeństwo Chopinów Po powrocie z Poturzyna wybrał się tam również Fryderyk 2 6 być może przeczuwając że będzie to jego pożegnanie z Żelazową Wolą Na początku r 1832 z wizytą do swego młodszego brata przyjechała Anna ze Skarbków Wiesiołowska Z tej przyczyny Michał wysłał do Warszawy specjalny ekwipaż z zamiarem sprowadzenia rodziny Chopinów Skutkiem zbiegu okoliczności zamiar ten jednak nie został zrealizowany O ostatnim z planowanych wyjazdów dowiadujemy się z listu Ludwiki z 28 czerwca 1832 do brata w Paryżu na lato może pojedziemy do p Michała Do p Fryde ryka nie można bo już przedał Orły 2 7 Wynikałoby stąd że po śmierci matki obaj bracia Skarbkowie podtrzymali tradycję zapraszania Chopinów do swych posiadłości Jednakże przynajmniej latem tego roku do odwiedzin takich nie doszło Natomiast gdy kilka miesięcy później w listopadzie odbył się w Brochowie ślub Ludwiki Chopin z Józefem Kalasantym Jędrzejewiczem domem weselnym stał się dwór nad Utratą Być może wizyt takich było znacznie więcej lecz w dostępnych źródłach nie zachowały się o nich żadne wzmianki Pewnym wyjątkiem może być wywiad jakiego udzieliła Ferdynandowi Hoesickowi Józefa Kościelska młodsza siostra Marii Wodzińskiej 2 8 Twierdziła ona że Fryderyk spędzał wakacje najczęściej w Żelazowej Woli gdzie według jej słów Chopinowie prócz Skarbków mieli jeszcze jakichś krewnych po kądzieli Do tych krewnych podobno Wodzińscy wybrali się pewnego razu wspólnie z Fryderykiem Jak zauważa Józefa była wówczas dzieckiem i nie pamięta szczegółów tych odwiedzin To wspomnienie Kościelskiej stało się wyzwaniem dla niektórych badaczy źródeł do biografii kompozytora Jednakże wytrwałe poszukiwania nie doprowadziły jak dotąd do jednoznacznego zidentyfikowania owych krewnych Inna chronologicznie wcześniejsza relacja potwierdzająca spędzanie wakacji przez Chopina w Żelazowej Woli pochodzi z r 1891 a jej autorem jest Aleksander Poliński 2 9 Spisał on wspomnienia Antoniego Krysiaka wówczas już bardzo leciwego włościanina który od urodzenia mieszkał na terenie majątku i jak sam twierdził pamiętał pana Fryderyka Zdaniem Krysiaka młody Chopin był nader częstym gościem u państwa W pogodne letnie wieczory grywał na klawikordzie ustawianym na tę okoliczność pod starym rozłożystym świerkiem Obie te relacje ze zrozumiałych powodów są obciążone prawdopodobieństwem błędu a przez to nie do końca wiarygodne Obiektywnie możliwość wakacyjnych pobytów Fryderyka Chopina u Skarbków była dość ograniczona i w zasadzie prócz opisanych wyżej mogły one mieć miejsce najprawdopodobniej przed rokiem 1823 Wiadomo bowiem że w późniejszym czasie Chopin spędzał lato w innych miejscowościach V Późniejsze lata XIX wieku i historia najnowsza Po tragicznej śmierci ostatniego ze Skarbków właściciela Żelazowej Woli zgodnie z jego testamentem majątek odziedziczył niejaki Franciszek Kwiatkowski Podważył on wiarygodność wszystkich długów z jakimi zgłosili się wierzyciele w tym także wspomnianego długu Mikołaja Chopina O sprawach tych rozstrzygał sąd lecz nie wiadomo czym zakończył się ten proces poza prawdopodobną licytacją całego majątku Można sądzić że niefortunny dziedzic po takiej licytacji zostałby z drobnym ułamkiem pierwotnej wartości co pośrednio potwierdził szybkim bo po niecałym roku pozbyciem się byłych włości Skarbków Nabył je od niego Józef Wiśniewski i to jemu przypadł w udziale zwrot zabezpieczonego na hipotece długu Mikołaja Chopina 3 0 Kolejni nabywcy do końca XIX w zmieniali się jeszcze sześciokrotnie Między innymi właścicielem w latach 1856 1859 był sędzia pokoju z Warszawy Paweł Jaworski 3 1 To zapewne jego syn Bronisław wykonał fotografię dworu która stała się pierwowzorem znanego drzeworytu Ignacego Chełmickiego z r 1870 Jaworski sprzedał Żelazową Wolę Adamowi Towiańskiemu synowi Andrzeja mistyka znanego polskim kręgom emigracyjnym we Francji i Szwajcarii twórcy ruchu zwanego towianizmem Członkowie tego ruchu próbowali pozyskać dla swej sprawy także Fryderyka Chopina ale trzeźwo patrzący na świat kompozytor odmówił a niekiedy drwił z urojonych planów towiańczyków Toteż naraził się na nieprzychylne opinie ze strony wyznawców idei mistrza Andrzeja a nawet spotkał z krytyką zaprzyjaźnionego Adama Mickiewicza Syn Towiańskiego nowy nabywca Żelazowej Woli jako młody człowiek ze zrozumiałych względów był zwolennikiem owego ruchu i służył sprawie swego ojca Z drugiej strony posiadał praktyczne zainteresowania które były zapewne powodem ukończenia studiów agronomicznych 3 2 i zajęcia się uprawą roli w dobrach nabytych od Jaworskiego Co ciekawe czynił on też pewne starania by wydobyć z zapomnienia związki swej posiadłości ze sławnym choć niewdzięcznym Chopinem Mianowicie miał plan by w oficynie naprzeciw dworu urządzić kaplicę służącą do odprawiania nabożeństw dla okolicznej ludności która zapewne byłaby po trosze nawracana w kierunku towianizmu Za kaplicą miała się mieścić druga izba wyposażona w popiersie Chopina Ta w tle liturgicznej funkcji swej poprzedniczki miałaby pełnić rolę czegoś w rodzaju izby pamięci o kompozytorze Do realizacji tego zamierzenia ostatecznie nie doszło jednak jego niezwykłość o ile wiemy żaden z poprzedników Towiańskiego nie miał podobnych ambicji skłania do postawienia pytania o inspiratora takiego pomysłu Wydaje się że mogła nim być rodzina Noskowskich pozostająca w bliskich stosunkach z Towiańskimi w której wychowywali się Adam i jego rodzeństwo po wyjeździe na stałe własnych rodziców za granicę 3 3 Z rodziny tej wywodził się polski kompozytor Zygmunt Noskowski który z dzieciństwa i młodości zachował nieco wspomnień związanych z Żelazową Wolą a po latach wpisał się na mgnienie w jej historię 3 4 O dalszych dziejach miejscowości informowała częściowo ówczesna prasa Wiązało się to z odwiedzeniem miejsca urodzenia Chopina przez entuzjastę jego muzyki rosyjskiego kompozytora Milija Bałakiriewa Znalazł on byłą posiadłość Skarbków w opłakanym stanie i zaalarmował z tego powodu warszawskie środowisko muzyczne Był to kolejny po inicjatywie Towiańskiego paradoks Polskie elity kulturalne poczuły się zażenowane i uczyniły wiele starań by pozyskać fundusze na wykupienie dworu z rąk prywatnych z zamiarem uczynienia z Żelazowej Woli miejsca kultu chopinowskiego Mimo znacznego zaangażowania w zbiórkę społeczną uzyskana suma okazała się zbyt skromna na ten cel i ostatecznie środki owe zostały przeznaczone na wystawienie pomnika poświęconego pamięci kompozytora Wyjednanie niezbędnej zgody cara wziął na siebie Bałakiriew Jego polityczna misja powiodła się i 14 października 1894 odsłonięto skromny pomnik obelisk z popiersiem kompozytora usytuowany tuż przed oficyną chopinowską Towarzyszyła temu uroczystość w której gościem na szczególnych prawach był Milij Bałakiriew Uczestniczyli w niej także liczni przedstawiciele świata muzycznego Warszawy min Zygmunt Noskowski jako twórca odśpiewanej przez chór okolicznościowej kantaty Odbył się też zaimprowizowany recital chopinowski w wykonaniu Milija Bałakiriewa Jana Kleczyńskiego i Aleksandra Michałowskiego Nie brakło nawet barwnej postaci starego Krysiaka który na prośbę niektórych gości opowiadał o czasach Skarbków i wizytach Chopina 3 5 To wydarzenie przywróciło oficynę świadomości zbiorowej Od tego czasu zaczęła ona także funkcjonować jako cel turystycznych wypraw a jednym z pierwszych gości był Antoni Jędrzejewicz syn Ludwiki z Chopinów 3 6 Właściciel majątku nie godził się jednak na sprzedaż budynku i dopiero działania wojenne w latach 1917 1918 zmieniły sytuację Spłonął wówczas były dwór Skarbków a dobra zostały rozparcelowane Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości sprawę wykupu Żelazowej Woli uznano za jedno z najważniejszych zadań Zainicjowano wówczas zbiórkę narodową do której przyczynił się w poważnym stopniu Ignacy Jan Paderewski W r 1928 za zgromadzone środki wykupiono oficynę wraz ze sporym przyległym do niej terenem Było to w dużej mierze zasługą kilku powołanych w tym celu organizacji z siedzibą w Warszawie i Sochaczewie Około r 1930 podjęto decyzję o kapitalnym remoncie oficyny a trzy lata później o założeniu dużego parku otaczającego dom i rozciągającego się ku brzegom Utraty W plany i ich realizację zaangażował się prof Franciszek Krzywda Polkowski wybitny polski specjalista w dziedzinie architektury ogrodowej To jemu zawdzięczamy rekonstrukcję sięgającej XVIII w zabudowy dworskiej wraz z otaczającym ogrodem zadrzewieniami i pobliskimi budynkami folwarcznymi Plan ten opracował Polkowski na podstawie zarysów fundamentów i innych pozostałości odkrytych przy prowadzonych na szeroką skalę pracach ziemnych przy zakładaniu parku 3 7 W wizji Polkowskiego miał to być park ogólnie biorąc w stylu angielskim stwarzający głównemu akcentowi całego projektu dworkowi chopinowskiemu naturalne ramy w postaci swobodnie rozplanowanych kęp zieleni uzupełnionych różnobarwnymi rabatami oraz elementami małej architektury ogrodowej w postaci ścieżek schodków i pergoli Zamysł ten miał wielu zarówno zwolenników jak i wrogów Pierwsi nadążając za nowatorską wizją autora podkreślali jej niepowtarzalny charakter Drudzy uważali że projekt ów kłóci się z duchem polskiego dworku szlacheckiego z początku XIX wieku Ostatecznie przeważyli entuzjaści i wkrótce ze wszystkich stron Polski a potem także z zagranicy zaczęły napływać często jako dary różnorodne gatunki roślin z których poczęto kształtować przyszły park Podjęto również decyzję dotyczącą pomnika obelisku Był on zaprojektowany przez twórców Jana Woydygę i Bronisława Żochowskiego w dekadenckim stylu charakterystycznym dla końca XIX w i wyglądem nieco przypominał pomnik nagrobny co nie odpowiadało idei prezentowania dworku jako kolebki Chopina Dlatego też postanowiono przenieść go nieco dalej w głąb parku a w zagłębieniu po fundamentach urządzić sadzawkę której tafla odbijałaby obraz dworku w otaczającej go szacie roślinnej 3 8 Prace oprócz zakończonego remontu i częściowej przebudowy byłej oficyny trwały jeszcze w r 1939 Drzewa i krzewy posadzone najwcześniej podrosły i wizja Polkowskiego powoli zaczynała nabierać realnych kształtów Oficjalne otwarcie Żelazowej Woli dla turystów miało nastąpić w maju 1940 Niestety na przeszkodzie stanęła II wojna światowa W czasie okupacji w dworku stacjonowało wojsko niemieckie Zaginęła wówczas duża część zabytkowego wyposażenia obiektu między innymi wysokiej klasy fortepian marki Pleyel Okupanci zdewastowali młody park blisko połowa drzewostanu została wycięta i zużyta jako opał Wnętrze dworku poprzednio starannie odrestaurowane było zniszczone a poważne uszkodzenia spowodowały konieczność ponownego remontu 3 9 Przeprowadzono go w r 1948 pod kierunkiem Mieczysława Kuzmy Pomieszczenia miały wygląd skromnych pokoi z bielonymi ścianami podłogą z prostych desek i belkowanymi sufitami zdobionymi polichromią o motywach roślinnych Zgodnie z założeniem miały one być urządzone jako muzeum wnętrz Z powodu poważnych strat wojennych było jednak bardzo trudno o stylowe meble i inne elementy wyposażenia Zastąpiono je zatem czasowo gablotami z eksponatami muzealnymi a pierwotny projekt został zrealizowany w końcu lat 50 Środkiem dworku biegnie sień z dwoma wyjściami jedno z nich prowadzi na ganek drugie po przeciwnej stronie do ogrodu Sień dzieli dom na dwie dwutraktowe części a każda z nich liczy po trzy pokoje urządzone w stylu Księstwa Warszawskiego Zgodnie z projektem M Kuzmy w południowej części dworku znajduje się salonik muzyczny pokój stołowy i tzw pokój z kominkiem czyli dawna kuchnia Pokoje po stronie północnej zostały symbolicznie przypisane członkom rodziny największy z nich matce dwa mniejsze ojcu i dzieciom Od południa do budynku przylega taras ze starą studnią pozostałością po zabudowie dworskiej Na tarasie tym w sezonie letnim zasiadała publiczność słuchająca na żywo niedzielnych recitali chopinowskich Odbywały się one począwszy od r 1954 i stały się tutejszą tradycją Ścieżka która opada z tarasu malowniczymi schodkami wyprowadza na mostek przerzucony nad Utratą Na wschód od dworku rozciąga się najbardziej efektow część parku z ukształtowanym w okrąg tzw salonem ogrodowym ze stawem i schodkowo rozmieszczonymi tarasami ziemnymi Przed budynkiem kilka starych ponad stuletnich kasztanowców otacza niewielki dziedziniec z umieszczoną pośrodku wspomnianą sadzawką Od strony rzeki obramowuje go pergola wytyczająca zarys murów dworu który spłonął w roku 1812 Biegnąca wzdłuż niej ścieżka prowadzi do historycznego
    http://www.chopin.pl/zelazowa_wola.pl.html (2012-10-21)

  • chopin.pl
    op 71 nr 1 2 i 3 Sonat b moll op 35 h moll op 58 i g moll op 65 wspomniane Trio g moll op 8 Grande Valse Brillante Es dur op 18 z 1833 r Walca f moll op 70 nr 2 i Wariacji B dur op 2 na temat La ci darem la mano z opery Don Giovanni W A Mozarta Wymienione autografy i kopie stanowią niezwykle cenny materiał źródłowy dla badaczy i wydawców dzieł Chopina Korzystają z nich naukowcy z Polski i z zagranicy Ponadto Muzeum Chopina posiada szkice niewykorzystane przez kompozytora w żadnym ze znanych dzieł Są to figuracje studia kontrapunktyczne fragmenty zharmonizowane akordowo fragmenty pieśni Dawny polak sic chodził w portkach i rumuńskiej pieśni z Wołoszczyzny Doÿna Vallach itp oraz refren Mazurka Dąbrowskiego zharmonizowany przez Chopina w tonacji B dur z zabawną dedykacją nieukowi nieuk adresowaną być może do Konstantego Młokosiewicza porucznika huzarów i datą Carlsbad 2 Sept 1835 Poza rękopisami dzieł polskiego kompozytora w zbiorach Muzeum znajdują się również pierwsze francuskie wydania jego dzieł które stanowiły niegdyś własność osób z otoczenia Chopina jego siostry Ludwiki Jędrzejewiczowej trzy tomy 45 opusów Napoleona Ordy jeden tom 11 opusów Marii Wodzińskiej jeden zeszyt obejmujący op 24 i Pierre a Zimmermanna jeden zeszyt z op 65 Tomy Jędrzejewiczowej i Ordy zawierają odręczne adnotacje i poprawki naniesione zwykłym ołówkiem przede wszystkim przez Chopina Na egzemplarzach należących do Ordy Wodzińskiej i Zimmermanna Chopin umieścił atramentowe dedykacje 1 Napoleonowi Ordzie FF Chopin 2 à Mlle Marie Wodzynska F Chopin 3 À son ami Zimmermann F Chopin Paris 17 febr 18 48 Ważne miejsce pośród rękopisów muzycznych zajmuje w zbiorach Muzeum czterdziestostronicowy autograf Kwartetu fortepianowego g moll Wolfganga Amadeusza Mozarta KV 478 oraz autografy dzieł kompozytorów XIX w Józefa Elsnera Josefa Javůrka Franza Liszta Józefa Wieniawskiego i Sigismunda Thalberga Są też utwory rękopisy oraz druki Carlosa Chaveza Oskara Espla Bohuslava Martinů Zygmunta Noskowskiego Andrzeja Panufnika Florenta Schmitta i Aleksandra Tansmana poświęcone Chopinowi oraz utwory Benjamina Godarda Alfreda Quidanta Moritza Rosenthala dedykowane Ignacemu Janowi Paderewskiemu Duży dział zbiorów Muzeum tworzy korespondencja Fryderyka Chopina która obejmuje listy kompozytora 87 szt adresowane do rodziny znajomych przyjaciół i uczniów Solange Clésinger Josefa Dessauera Juliana Fontany Wojciecha Grzymały Adolfa Gutmanna Josepha Ch Kesslera Maksymiliana Oborskiego Camille a Pleyela Marie de Rozières George Sand i jej syna Maurice a Antona F Schindlera Karola F Szulczewskiego Stefana Witwickiego wydawców Brandusa M Schlesingera w Paryżu Wessla w Londynie i P Mechettiego w Wiedniu oraz do belgijskiego kompozytora i teoretyka François a Josephe a Fétisa listy pisane do Chopina m in przez generałów Józefa Bema i Józefa Dwernickiego Gaetano Donizettiego Józefa Elsnera Johanna P Pixisa i Stefana Witwickiego 31 szt listy o treści dotyczącej Chopina m in Klementyny z Tańskich Hoffmanowej do Izabelli i Ludwiki Chopin Paula Gauberta Adelaïde Kemble i Pauliny Viardot do George Sand G Sand do Marie de Rozières oraz Friederike Streicher z domu Müller i Thomasa Tellefsena do Karola Mikulego które mają niebagatelne znaczenie dla biografów polskiego artysty Muzeum zgromadziło także listy kompozytorów śpiewaków pianistów malarzy poetów wydawców żyjących w XIX i XX stuleciu H Berlioza C Czernego J N Hummla F Liszta G Meyerbeera L Osińskiego A M Panserona Z Rabcewiczowej G A Rossiniego M Dudevant Sanda K Szymanowskiego K Ujejskiego H Wieniawskiego S Witwickiego Wł Żeleńskiego oraz listy pisane przez członków rodziny siostry Chopina Ludwiki Jędrzejewiczowej i Marii Wodzińskiej lub też przez osoby związane z tradycją chopinowską żyjące w wieku XX np Ludwika Ciechomska Lucyna Ciszewskia Teresa Orpiszewska Włodzimierz Rulikowski Adam Towiański Maria i Michał Wodzińscy Do zbiorów Muzeum Chopina udało się pozyskać również różnego rodzaju dokumenty rękopiśmienne sporządzone przez członków rodziny Chopina Solange Clésinger kontrowersyjne wspomnienia na temat ostatnich chwil życia Chopina Johanna Baptista Cramera Józefa Elsnera i jego żony Karoliny Władysława Laskowicza na temat wizyty Fryderyka Chopina u Adama Mickiewicza w ostatnich miesiącach 1834 r Karola Mikulego notatka dotycząca polifonicznej techniki kompozytorskiej w zakresie kanonu generała Girolama Ramorino zaproszenie na wieczór prawdopodobnie do francuskiej poetki Marceline Desbordes Valmore Są też w zbiorach muzealnych autografy podpisy Daniela Aubera Izabelli Barcińskiej Julesa Benedicta Luigiego Cherubiniego Justyny i Mikołaja Chopinów Charlesa Gavarda Jacquesa Fromentala Halevy ego Ludwiki Jędrzejewiczowej Fanny Persiani Giovanniego Battisty Rubiniego Antonia Tamburiniego oraz podpisy uczestników i jurorów Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im Fryderyka Chopina złożone pod ich fotografiami karykaturami i na plakatach z Konkursów a także bilety wizytowe Chopina i osób z jego otoczenia Cenne są także materiały rękopiśmienne maszynowe i drukowane dotyczące działalności Instytutu Fryderyka Chopina w latach 1934 1939 którego kontynuatorem jest Towarzystwo im Fryderyka Chopina oraz pamiątkowa książka założona w 1895 roku dla osób zwiedzających Żelazową Wolę do której wpisał się 16 X 1899 m in Antoni Jędrzejewicz siostrzeniec Fryderyka Chopina Poważną część zbiorów Muzeum Fryderyka Chopina stanowi ikonografia na którą składają się portrety widoki miejscowości w których polski kompozytor mieszkał i które odwiedzał oraz plakaty wystaw festiwali i konkursów chopinowskich Do grupy pierwszej należą przede wszystkim portrety Fryderyka Chopina powstałe w latach 1826 1994 wykonane w różnych technikach olejne akwarele rysunki ryciny fotografie rzeźby medale medaliony portrety jego rodziny oraz znajomych i przyjaciół karykatury oraz fotografie uczestników i jurorów Międzynarodowych Konkursów Chopinowskich Wśród portretów Chopina wykonanych z natury należy wymienić dwa rysunki Elizy Radziwiłłówny z 1826 i 1829 kilka portretów akwarelowych i olejnych namalowanych przez przyjaciela Chopina Teofila Kwiatkowskiego wśród nich niezwykle cenny obraz pt Ostatnie chwile Chopina który przedstawia poza Chopinem jego siostrę Ludwikę Marcelinę Czartoryską jego uczennicę przyjaciół Wojciecha Grzymałę i księdza Aleksandra Jełowickiego oraz twórcę obrazu Szczególne miejsce w zbiorach Muzeum Chopina zajmuje wyposażenie gabinetu profesora Jerzego Żurawlewa twórcy Międzynarodowych Konkursów Chopinowskich i jego archiwum które żona profesora Anna Żurawlew przekazała w darze Towarzystwu im Fryderyka Chopina w 1984 r Zbiory Muzeum Fryderyka Chopina nie byłyby tak bogate i cenne gdyby nie dary Muzeum Narodowego w Warszawie m in ostatni fortepian Chopina Artura Rubinsteina Marka Kellera Pierre a Charpentiera Stefana Czarneckiego Romana Sanguszki i Karola Smólskiego z Paryża Juliana Godlewskiego z Zurichu Arthura Hedleya z Londynu Karola Liszniewskiego z Cincinnati Christiana Zabriskie z Nowego Jorku Bohdana Marconiego i Zygmunta Mycielskiego z Warszawy rodziny Karola Mikulego z
    http://www.chopin.pl/muzeum.pl.html (2012-10-21)

  • chopin.pl
    W okolicy zachowało się do dziś wiele miejscowości których nazwy znamy z listów Chopina W niektórych z nich bywał osobiście jak np w Obrowie gdzie przypatrywał się okrężnemu dzisiejsze dożynki lub w Sokołowie gdzie odwiedzał szkolnego przyjaciela Jana Białobłockiego Zdarzały się też dalsze wyprawy w większym gronie domowników Celem jednej z nich w sierpniu 1824 r był stary zameczek w pobliskim Golubiu istniejący do dziś ciekawy zabytek w stylu gotycko renesansowym w miejscowości Golub Dobrzyń Natomiast w czasie drugiego pobytu w Szafarni w r 1825 wybrał się Fryderyk do Torunia leżącego wówczas na terenie Prus znanego przede wszystkim jako miasto rodzinne Mikołaja Kopernika ale także ze wspaniałych zabytków architektury gotyckiej i sławnych pierników które młodemu podróżnikowi szczególnie przypadły do gustu W Szafarni we wczesnych latach powojennych poczęto czynić starania by miejsce to upamiętnić ze względu na pobyt Chopina Wprawdzie obecny budynek służący za siedzibę tutejszemu Ośrodkowi Chopinowskiemu wykorzystuje tylko fundamenty swego poprzednika drewniany dwór w którym gościł Fryderyk niewiele lat później rozebrano ale zachowała się do dziś dworska oficyna oraz część krajobrazowego parku z dużym stawem pochodzące z czasów Chopina Losy Ośrodka od roku 1949 toczyły się ze zmiennym szczęściem jednakże przez ostatnich ponad dwadzieścia lat prowadzi on bogatą i prężną działalność w której kładzie się nacisk na pracę z dziećmi i młodzieżą w różnych formach przekazujących wiedzę o życiu i twórczości Chopina Najbardziej znaną pośród nich imprezą także poza granicami Polski jest Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny dla dzieci i młodzieży W tym rejonie Polski na Ziemi Chełmińsko Dobrzyńskiej leży jeszcze jedna miejscowość w której gościł Chopin Jest to Kowalewo k Drobina w tamtych czasach majątek ziemski Ksawerego Zboińskiego z którym rodzinę Fryderyka łączyły dość zażyłe stosunki Kompozytor przebywał tu krótko latem 1827 r i prawdopodobnie stąd właśnie wyruszył w dalszą podróż do Gdańska Jednak o podróży tej jak i pobycie w stolicy pruskiego Pomorza zachowało się w źródłach dziś dostępnych bardzo niewiele wiarygodnych informacji Antonin Miejscowość ta niepozorna i zagubiona w lasach pomiędzy Poznaniem a Kaliszem zawdzięcza swe istnienie i nazwę księciu Antoniemu Radziwiłłowi który w początkach XIX w wystawił tu swą letnią rezydencję według projektu Karla Friedricha Schinkla Ta niezwykle oryginalna budowla wzniesiona z litego drewna modrzewiowego na planie ośmiokąta z czterema dobudowanymi skrzydłami nazwana została Pałacem Myśliwskim Być może większą sławę niż znakomity niemiecki architekt przyniósł jej nie mniej znakomity choć bardzo młody gość księcia zapraszany tu dwukrotnie po raz pierwszy prawdopodobnie w r 1826 i po raz drugi w 1829 Gościem tym był Fryderyk Chopin o którym przez czas jakiś krążyły pogłoski iż jest protegowanym księcia O ile jednak próby weryfikacji tych pogłosek nie potwierdziły ich prawdziwości o tyle istnieją niezbite dowody pobytu Chopina w Antoninie w r 1829 Książę Radziwiłł namiestnik Wielkiego Księstwa Poznańskiego był wielkim miłośnikiem i amatorem muzyki Grał na wiolonczeli a także nieźle komponował Jego muzyka do Fausta Goethego uzyskała w oczach Chopina wysoką ocenę a wspólne muzykowanie któremu obydwaj oddawali się z prawdziwą przyjemnością zainspirowało Fryderyka do skomponowania specjalnie w tym celu Poloneza C dur op 3 na fortepian i wiolonczelę Poza
    http://www.chopin.pl/w_polsce.pl.html (2012-10-21)

  • chopin.pl
    dwukrotnie w 1835 i 1836 roku goszcząc na zaproszenie czeskich przyjaciół ale poza odnotowaniem jego pobytu we wspomnieniach inne pamiątki nie zachowały się Po raz drugi Chopin zatrzymał się w Pradze w 1830 roku jadąc z Drezna do Wiednia Fryderyk w towarzystwie Tytusa Woyciechowskiego po całonocnej jeździe dyliżansem przyjechał do Pragi w sobotę 20 listopada 1830 między godziną 6 a 7 rano Tak jak poprzednio zamieszkał w hotelu Zum schwarzen Ross Pierwotnie planował dłuższy pobyt w Pradze ale musiał z tego zrezygnować Pogoda była wówczas fatalna Chopin w czasie podróży przeziębił się dostał ostrego kataru i cały czas kurował się w hotelu Pobyt w Pradze trwał zaledwie trzydzieści cztery godziny i został potraktowany jako przerwa w podróży bowiem Chopin zrezygnował ze spotkań i postanowił szybciej dostać się do Wiednia Z pobytu tego pozostał ślad w postaci informacji zamieszczonej 23 listopada 1830 w Prager Zeitung nr 184 nie licząc wspomnień w listach do rodziny Dłuższy i ważny pobyt Fryderyka Chopina w Czechach miał miejsce w 1835 gdzie spotkał się z rodzicami w uzdrowisku Karlsbad obecnie Karlovy Vary Rodzice Fryderyka przyjechali do Karlsbadu 15 sierpnia zatrzymując się po drodze przez trzy dni w Pradze w hotelu Beim goldenen Engel Chopinowie zamieszkali w pobliżu karlowarskiego źródła w sąsiedztwie kościoła św Marii Magdaleny w domu uzdrowiskowym nr 141 zwanym Zur goldenen Rose Pod Złotą Różą przemianowanym następnie na hotel Havanna W tym samym dniu po długiej podróży z Paryża przyjechał do Karlsbadu Fryderyk Było to pierwsze ich spotkanie po pięciu latach Chopinowie przebywali w Karlsbadzie do 6 września korzystając z kuracji czasem zwiedzając okoliczne zamki oraz spotykając się z licznymi znajomymi także Polakami przebywającymi wówczas w uzdrowisku Fryderyk był oczywiście zapraszany na prywatne spotkania gdzie często grał na życzenie gospodarzy Pobyt ten był wielokrotnie odnotowany zarówno w księgach meldunkowych korespondencji rodziny i przyjaciół jak i w prasie m in w Tygodniku Emigracji Polskiej Fryderyk najczęściej przebywał w towarzystwie kompozytora Josefa Dessauera oraz młodego hrabiego Fritza Thuna który pisał o tym do rodziny Świadczą o tym 22 listy znajdujące się dziś w Państwowym Archiwum w Dieczynie Děčin Zamek w ówczesnym Tetschen gdzie również gościli Chopinowie z synem był własnością rodziny Thun Hohenstein Dom w Karlowych Warach w którym mieszkała rodzina Chopinów wraz z sąsiednimi został zburzony w drugiej połowie XX w Ważnym śladem pobytu Chopina jest wspaniała rzeźbiona marmurowa tablica z podobizną kompozytora autorstwa Antoniego Popiela ze Lwowa umieszczona na skalnej ścianie przy głównej alei górnego parku 4 lipca 1908 z inicjatywy lokalnych władz Niestety w latach siedemdziesiątych zaczęła się rozpadać i została zdjęta Obecnie po konserwacji powróciła na swoje miejsce Po zakończeniu kuracji w Karlsbadzie rodzice z Fryderykiem przyjechali 7 września na tygodniowy pobyt w Teplitz O pobycie tym mamy niewiele informacji ponad to że przeznaczony był on głównie na odpoczynek i towarzyskie spotkania 13 września Chopinowie wraz z synem przybyli do zamku w Tetschen na zaproszenie rodziny Thunów Był to ważny moment w życiu Fryderyka To tam po raz ostatni w życiu widział się z rodzicami którzy następnego dnia odjechali do Polski Relacje
    http://www.chopin.pl/czechy.pl.html (2012-10-21)