archive-pl.com » PL » A » ANGELUS.PL

Total: 492

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Adhortacja apostolska Redemptoris Custos (O świętym Józefie i jego posłannictwie w życiu Chrystusa i Kościoła) - Jan Paweł II
    15 to jest w tym co w sposób wzorcowy ujawniło się w małżeństwie Maryi i Józefa W kulminacyjnym momencie dziejów zbawienia gdy Bóg objawia swą miłość do rodzaju ludzkiego poprzez dar Słowa właśnie to małżeństwo w pełnej wolności realizuje oblubieńczy dar z siebie przyjmując i wyrażając ową miłość16 W tym wielkim przedsięwzięciu odnowy wszystkich rzeczy w Chrystusie małżeństwo także ono oczyszczone i odnowione staje się nową rzeczywistością sakramentem nowego Przymierza I oto na progu Nowego Testamentu jak niegdyś na początku Starego staje para małżonków Ale podczas gdy małżeństwo Adama i Ewy stało się źródłem zła które ogarnęło cały świat małżeństwo Józefa i Maryi stanowi szczyt z którego świętość rozlewa się na całą ziemię Zbawiciel rozpoczął dzieło zbawienia od tej dziewiczej i świętej unii w której objawia się Jego wszechmocna wola oczyszczenia i uświęcenia rodziny tego sanktuarium miłości i kolebki życia 17 Jakże bogata nauka płynie stąd dla dzisiejszej rodziny Ponieważ istota i zadania rodziny są ostatecznie określone przez miłość zaś rodzina otrzymuje misję strzeżenia objawiania i przekazywania miłości będącej żywym odbiciem i rzeczywistym udzielaniem się miłości Bożej ludzkości oraz miłości Chrystusa Pana Kościołowi Jego oblubienicy 18 wszystkie rodziny chrześcijańskie winny upodabniać się do świętej Rodziny tego pierwotnego Kościoła domowego 19 W niej bowiem cudownym zamysłem Bożym żył ukryty przez długie lata Syn Boży jest ona więc pierwowzorem i przykładem wszystkich rodzin chrześcijańskich 20 8 Bóg wezwał św Józefa aby służył bezpośrednio osobie i misji Jezusa poprzez sprawowanie swego ojcostwa właśnie w ten sposób Józef współuczestniczy w pełni czasów w wielkiej tajemnicy odkupienia i jest prawdziwie sługą zbawienia 21 Jego ojcostwo wyraziło się w sposób konkretny w tym że uczynił ze swego życia służbę złożył je w ofierze tajemnicy wcielenia i związanej z nią odkupieńczej misji posłużył się władzą przysługującą mu prawnie w świętej Rodzinie aby złożyć całkowity dar z siebie ze swego życia ze swej pracy przekształcił swe ludzkie powołanie do rodzinnej miłości w ponadludzką ofiarę z siebie ze swego serca i wszystkich zdolności w miłość oddaną na służbę Mesjaszowi wzrastającemu w jego domu 22 Liturgia przypomina że Bóg powierzył młodość naszego Zbawiciela wiernej straży świętego Józefa 23 i dodaje jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś go nad swoją Rodziną aby rozciągnął ojcowską opiekę nad Jednorodzonym Synem Twoim 24 Leon XIII podkreśla wzniosłość misji Józefa Przewyższa on wszystkich ludzi swoją pozycją gdyż z rozporządzenia Bożego był opiekunem Syna Bożego i w przekonaniu otoczenia Jego ojcem Naturalnym następstwem tego było że Słowo odwieczne z pokorą było św Józefowi poddane i okazywało mu cześć jaką dzieci rodzicom okazywać winny 25 Ponieważ nie można sobie wyobrazić by człowiek który otrzymał tak wzniosłe zadanie nie posiadał odpowiednich cech niezbędnych dla wypełnienia go należy przyjąć że Józef mocą szczególnego daru Niebios otaczał Jezusa całą naturalną miłością i czułą troskliwością jaka może się zrodzić w sercu ojca 26 Przyznając Józefowi ojcowską władzę nad Jezusem Bóg napełnił go także miłością ojcowską tą miłością która ma swoje źródło w Ojcu od którego bierze nazwę wszelkie ojcostwo na niebie i na ziemi por Ef 3 15 Ewangelie jasno ukazują na czym polegały ojcowskie obowiązki Józefa wobec Jezusa W istocie bowiem zbawienie które przychodzi poprzez człowieczeństwo Jezusa realizuje się poprzez gesty codziennego życia rodzinnego w niczym nie naruszając owego uniżenia właściwego ekonomii wcielenia Ewangeliści z wielką pieczołowitością ukazują że w życiu Jezusa nic nie było dziełem przypadku ale wszystko dokonało się zgodnie z planem ustalonym przez Boga Często powtarzana formuła stało się tak aby się wypełniły oraz odwołania do wydarzeń starotestamentowych mają podkreślać jedność i ciągłość zamysłu który w Chrystusie osiąga wypełnienie Wraz z wcieleniem obietnice i figury Starego Testamentu stają się rzeczywistością miejsca osoby wydarzenia i obrzędy splatają się w całość zgodnie ze szczegółowymi poleceniami Bożymi przekazywanymi za pośrednictwem anielskich posłańców i przyjmowanymi przez istoty szczególnie wrażliwe na głos Boga Maryja jest pokorną służebnicą Pańską przygotowaną od początku czasów do roli Matki Boga Józef jest tym którego Bóg wybrał aby strzegł porządku przy narodzeniu się Pana 27 jego zadaniem jest zatroszczyć się o uporządkowane wprowadzenie Syna w świat z zachowaniem Boskich nakazów i praw ludzkich Całe tak zwane życie prywatne czy ukryte Jezusa powierzone jest jego opiece SPIS LUDNOŚCI 9 Udając się do Betlejem z powodu spisu ludności stosownie do zarządzenia prawowitej władzy Józef spełnił wobec dziecka ważne i znamienne zadanie by oficjalnie wpisać do rejestrów Cesarstwa imię Jezus syn Józefa z Nazaretu por J 1 45 Zapis ten ukazywał w sposób jawny że Jezus należy do rodzaju ludzkiego że jest człowiekiem pośród ludzi obywatelem tego świata podległym prawom i instytucjom państwowym ale także Zbawicielem świata Teologiczny sens tego historycznego faktu bynajmniej nie drugorzędnego dobrze ujmuje Orygenes Pierwszy spis ludności całej ziemi został przeprowadzony za panowania Cesarza Augusta i pośród wszystkich innych także Józef dał się zapisać z poślubioną sobie Maryją która była brzemienna jako że Jezus przyszedł na świat zanim spis zakończono kto wnikliwie to rozważy dostrzeże pewną tajemnicę ukrytą w fakcie iż tym spisaniem całej ziemi objęty został także Chrystus skoro wszyscy zostali zapisani wszystkich mógł uświęcić skoro cała ziemia została spisana ziemię dopuścił do komunii z sobą po czym wszystkich ludzi wpisał do księgi żyjących z niej zaś ci co w Niego uwierzyli zostali następnie zapisani w niebie pośród świętych Tego któremu chwała i panowanie na wieki wieków Amen 28 NARODZENIE W BETLEJEM 10 Jako powiernik tajemnicy przed wiekami ukrytej w Bogu która na jego oczach zaczyna się urzeczywistniać w pełni czasu Józef jest wraz z Maryją w noc betlejemska uprzywilejowanym świadkiem przyjścia na świat Syna Bożego Łukasz pisze o tym Kiedy tam przebywali nadszedł dla Maryi czas rozwiązania Porodziła swego pierworodnego Syna owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie Łk 2 6 7 Józef był świadkiem naocznym tych narodzin które dokonały się w warunkach po ludzku upokarzających były więc pierwszą zapowiedzią owego dobrowolnego wyniszczenia por Flp 2 5 8 jakie Chrystus przyjmie na siebie dla odkupienia grzechów Równocześnie też Józef był świadkiem pokłonu pasterzy którzy przybyli na miejsce urodzin Jezusa gdy anioł zaniósł im tę wielką radosną wiadomość por Łk 2 15 16 był też później świadkiem pokłonu Mędrców ze Wschodu por Mt 2 11 OBRZEZANIE 11 Ponieważ obrzezanie syna jest pierwszym obowiązkiem religijnym ojca Józef poprzez ten obrzęd por Łk 2 21 dopełnia wobec Jezusa powinności która jest jednocześnie jego prawem Zasada głosząca że wszystkie obrzędy Starego Testamentu są cieniem rzeczywistości por Hbr 9 9n 10 1 pozwala nam zrozumieć dlaczego Jezus im się poddał Podobnie jak inne obrzędy także obrzezanie znajduje w Jezusie swe wypełnienie Przymierze Boga z Abrahamem którego znakiem było obrzezanie por Rdz 17 13 osiąga w Jezusie pełen skutek i ukoronowanie to On bowiem jest owym tak wszystkich pradawnych obietnic por 2 Kor 1 20 NADANIE IMIENIA 12 W momencie obrzezania Józef nadaje dziecku imię Jezus Tylko w tym imieniu można znaleźć zbawienie por Dz 4 12 znaczenie tego imienia zostało objawione Józefowi w chwili jego zwiastowania Nadasz Mu imię Jezus On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów Mt 1 21 Nadając imię Józef obwieszcza że w świetle prawa jest ojcem Jezusa zaś wymawiając je zapowiada Jego misję Zbawiciela OFIAROWANIE JEZUSA W ŚWIĄTYNI 13 Poprzez ten obrzęd opisany w Ewangelii Łukasza 2 22 n dokonuje się wykupienie pierworodnego syna rzuca on też światło na późniejszy epizod kiedy to dwunastoletni Jezus pozostaje w świątyni Wykup pierworodnego to jeszcze jeden obowiązek ojca wypełniony przez Józefa Pierworodny był symbolem ludu Przymierza wykupionego z niewoli by należeć do Boga Także tutaj Jezus który jest prawdziwą ceną wykupu por 1 Kor 6 20 7 23 1 P 1 19 nie tylko wypełnia obrzęd Starego Testamentu ale zarazem go przekracza nie jest bowiem przedmiotem wykupu ale Tym od którego pochodzi zapłata Z Ewangelii dowiadujemy się że Jego ojciec i Matka dziwili się temu co o Nim mówiono Łk 2 33 a szczególnie temu co mówił Symeon który w hymnie skierowanym do Boga wskazał na Jezusa jako na zbawienie które Bóg przygotował wobec wszystkich narodów nazwał Jezusa światłem na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela a nieco dalej także znakiem któremu sprzeciwiać się będą por Łk 2 30 34 UCIECZKA DO EGIPTU 14 Po ofiarowaniu w świątyni ewangelista Łukasz zapisuje A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego wrócili do Galilei do swego miasta Nazaret Dziecię zaś rosło i nabierało mocy napełniając się mądrością a łaska Boża spoczywała na Nim Łk 2 39 40 Jednakże według zapisu Mateuszowego przed tym powrotem do Galilei należy umieścić także bardzo ważne wydarzenie w którym raz jeszcze Boża Opatrzność odwołuje się do Józefa Czytamy Gdy oni tj Mędrcy odjechali oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł Wstań weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu pozostań tam aż ci powiem bo Herod będzie szukał Dziecięcia aby Je zgładzić Mt 2 13 Herod przy okazji przybycia Mędrców ze Wschodu dowiedział się o narodzeniu króla żydowskiego Mt 2 2 Kiedy zaś Mędrcy odjechali kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch w Betlejem i całej okolicy por Mt 2 16 W ten sposób zabijając wszystkich chciał zgładzić owego nowo narodzonego króla żydowskiego o którym dowiedział się podczas pobytu Mędrców na swoim dworze Jednakże Józef usłyszawszy we śnie ostrzeżenie wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu tam pozostał aż do śmierci Heroda Tak miało się spełnić słowo które Pan powiedział przez Proroka Z Egiptu wezwałem Syna mego Mt 2 14 15 por Oz 11 1 Tak więc droga powrotna Jezusa z Betlejem do Nazaretu prowadziła przez Egipt Jak Izrael wszedł na szlak wyjścia z domu niewoli które to wyjście zapoczątkowało Stare Przymierze tak i Józef powiernik i współpracownik opatrznościowej tajemnicy Bożej strzeże również na wygnaniu Tego który wypełnia Nowe Przymierze JEZUS W ŚWIĄTYNI 15 Od chwili zwiastowania znalazł się Józef wraz z Maryją niejako wewnątrz tajemnicy od wieków ukrytej w Bogu która przyoblekła się w ciało Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas J 1 14 Zamieszkało wśród ludzi w świętej Rodzinie nazaretańskiej jednej z wielu rodzin tego galilejskiego miasteczka jednej z wielu rodzin na ziemi Izraela Tam Jezus wzrastał nabierał mocy napełniał się mądrością a łaska Boża spoczywała na Nim por Łk 2 40 Ewangelie streszczają w kilku słowach ten długi okres życia ukrytego poprzez który Jezus z Nazaretu przygotowuje się do swego mesjańskiego posłannictwa Jeden tylko moment zostaje wydobyty z tego ukrycia i opisany w Ewangelii Łukaszowej Pascha w Jerozolimie gdy Jezus miał lat dwanaście Uczestniczył w tym święcie jako młodociany pielgrzym wspólnie z Maryją i Józefem I oto kiedy wracali po skończonych uroczystościach został Jezus w Jerozolimie a tego nie zauważyli Jego Rodzice Łk 2 43 Po upływie jednego dnia zorientowawszy się rozpoczęli poszukiwania wśród krewnych i znajomych Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni gdzie siedział między nauczycielami przysłuchiwał się im i zadawał pytania Wszyscy zaś którzy Go słuchali byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami Łk 2 46 47 Maryja pyta Synu czemuś nam to uczynił Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie Łk 2 48 Odpowiedź Jezusa jest taka że Oboje nie zrozumieli tego co im powiedział Powiedział zaś Czemuście Mnie szukali Czy nie wiedzieliście że powinienem być w tym co należy do mego Ojca Łk 2 49 50 Słyszał tę odpowiedź Józef o którym przed chwilą Maryja powiedziała ojciec Twój Wszyscy tak mówili i tak myśleli Jezus był jak mniemano synem Józefa Łk 3 23 Niemniej odpowiedź Jezusa w świątyni musiała odnowić w świadomości domniemanego ojca to co usłyszał owej nocy przed dwunastu laty Józefie nie bój się wziąć do siebie Maryi twej Małżonki albowiem z Ducha Świętego jest to co się w Niej poczęło Od tego momentu Józef wiedział że jest powiernikiem Bożej tajemnicy Jezus dwunastoletni nazwał tę tajemnicę po imieniu powinienem być w tym co należy do mego Ojca OPIEKUN I WYCHOWAWCA JEZUSA W NAZAREClE 16 Wzrastanie Jezusa w mądrości w latach i w łasce Łk 2 52 dokonywało się w środowisku świętej Rodziny pod opieką Józefa na którym spoczywało wzniosłe zadanie wychowania czyli żywienia i odziewania Jezusa nauczenia Go Prawa i zawodu zgodnie z powinnościami przypadającymi ojcu W liturgii eucharystycznej Kościół ze czcią wspomina najpierw pełną chwały Maryję zawsze Dziewicę a także świętego Józefa 29 ponieważ żywił on Tego którego wierni mieli spożywać jako Chleb życia wiecznego 30 Ze swej strony Jezus był im poddany Łk 2 51 szacunkiem odpłacając za troskę swych rodziców Pragnął w ten sposób uświęcić obowiązki życia rodzinnego i pracy które wypełniał u boku Józefa III MĄŻ SPRAWIEDLIWY OBLUBIENIEC 17 Na swej życiowej drodze która była pielgrzymowaniem w wierze Józef do końca pozostał wierny wezwaniu Bożemu tak jak Maryja jej życie było spełnianiem do końca owego pierwszego fint jakie wypowiedziała w momencie zwiastowania Józef natomiast jak już mówiliśmy w momencie swego zwiastowania nie wypowiedział żadnego słowa a jedynie uczynił tak jak mu polecił anioł Pański Mt 1 24 A to pierwsze uczynił stało się początkiem drogi Józefa W ciągu całej tej drogi Ewangelie nie zapisują żadnego słowa jakie wypowiedział Ale milczenie Józefa ma swą szczególną wymowę poprzez to milczenie można w pełni odczytać prawdę jaka zawiera ewangeliczne stwierdzenie mąż sprawiedliwy por Mt 1 19 Trzeba umieć odczytywać tę prawdę zawiera się w niej bowiem jedno z najważniejszych świadectw o mężczyźnie i jego powołaniu Kościół w ciągu pokoleń coraz wnikliwiej i dokładniej odczytuje to świadectwo jakby wyjmując ze skarbu tej dostojnej postaci rzeczy nowe i stare Mt 13 52 18 Mąż sprawiedliwy z Nazaretu posiada nade wszystko wyraźne rysy oblubieńca Ewangelista mówi o Maryi jako o Dziewicy poślubione mężowi imieniem Józef Łk 1 27 Zanim zacznie się wypełniać tajemnica od wieków ukryta w Bogu por Ef 3 9 Ewangelie stawiają przed nam obraz oblubieńca i oblubienicy Zgodnie z obyczajem izraelskiego ludu obrzęd zaślubin obejmował dwa etapy najpierw zawierano małżeństwo w sensie prawnym były to właściwe zaślubiny a dopiero po pewnym czasie mą sprowadzał żonę do swego domu Józef był więc mężem Maryi zanim jeszcze z Nią zamieszkał Maryja jednak zachowywała wewnętrzne pragnienie całkowitego oddania się wyłącznie Bogu Można stawiać sobie pytanie w jak sposób pragnienie to szło w parze z zaślubinami Odpowiedź daje jedynie dalszy tok zbawczych wydarzeń czyli szczególne działanie Boga samego Od momentu zwiastowania Maryja wie iż swe dziewicze pragnienie oddania się Bogu w sposób wyłączny i całkowity ma wypełnić stając się Matką Syna Bożego Macierzyństwo za sprawą Ducha Świętego jest tą formą oddania się Bogu którego On sam oczekuje od Dziewicy poślubionej Józefowi Maryja wypowiada swoje fiat Okoliczność że była poślubiona czyli przyrzeczona Józefowi zawiera się w Bożym Planie Wskazują na to obaj cytowani Ewangeliści ale w sposób szczególny Mateusz Słowa wypowiedziane do Józefa są bardzo znamienne nie bój się wziąć do siebie Maryi twej Małżonki albowiem z Ducha Świętego jest to co się w Niej poczęło Mt 1 20 Słowa te wyjaśniają tajemnicę Oblubienicy Józefa Maryja jest Dziewicą w swym macierzyństwie Syn Najwyższego przyjął w Niej ludzkie ciało i stał się Synem Człowieczym Bóg który przemawia do Józefa słowami anioła zwraca się do niego jako do Oblubieńca Dziewicy z Nazaretu To co się dokonało w Niej za sprawą Ducha Świętego oznacza równocześnie szczególne potwierdzenie widzi oblubieńczej jaka istniała już wcześniej między Józefem a Maryją Zwiastun mówi do Józefa wyraźnie nie bój się wziąć do siebie Maryi twej Małżonki A zatem to co się stało uprzednio zaślubiny Józefa z Maryją stało się wedle świętej woli Boga winno przeto być zachowane Maryja w swym Bożym macierzyństwie ma żyć dalej jako Dziewica poślubiona mężowi por Łk 1 27 19 W słowach nocnego zwiastowania Józef odczytuje nie tylko Bożą prawdę o niewypowiedzianym wręcz powołaniu swej Oblubienicy Odczytuje zarazem na nowo prawdę o swoim własnym powołaniu Ten mąż sprawiedliwy który w duchu najlepszych tradycji ludu wybranego umiłował Dziewicę z Nazaretu związał się z Nią oblubieńczą miłością zostaje przez Boga samego na nowo wezwany i powołany do tej miłości Józef uczynił tak jak mu polecił anioł Pański wziął swoją Małżonkę do siebie To co się w Niej poczęło jest z Ducha Świętego czyż nie na podstawie tych słów wypada przyjąć że także i owa męska miłość Józefa do Maryi poczęła się wówczas na nowo z Ducha Świętego Czyż nie trzeba myśleć o tej miłości Bożej która rozlana w sercu ludzkim przez Ducha który nam jest dany por Rz 5 5 kształtuje najwspanialej wszelką ludzką miłość Kształtuje również i owszem w sposób szczególny miłość oblubieńczą małżonków pogłębiając w niej wszystko to co po ludzku godne i piękne co nosi znamiona tego wyłącznego zawierzenia i przymierza osób autentycznej komunii na podobieństwo Tajemnicy trynitarnej Józef wziął swoją Małżonkę do siebie lecz nie zbliżał się do Niej aż porodziła Syna Mt 1 24 25 Te słowa wskazują zarazem na inną bliskość oblubieńczą Głębia tej bliskości duchowa intensywność zjednoczenia i obcowania osób mężczyzny i kobiety ostatecznie pochodzi od Ducha który daje życie por J 6 63 Józef który był posłuszny Duchowi odnalazł w Nim samym źródło miłości swej oblubieńczej męskiej miłości Była to miłość większa od tej jakiej mógł oczekiwać mąż sprawiedliwy wedle miary swego ludzkiego serca 20 Liturgia wysławia Maryję jako zjednoczoną z Józefem mężem sprawiedliwym więzią miłości dziewiczej i oblubieńczej 31 Mowa tu w istocie o dwóch rodzajach miłości które łącznie ukazują tajemnicę Kościoła dziewicy i oblubienicy której to tajemnicy symbolem jest małżeństwo Maryi i Józefa Dziewictwo i celibat dla królestwa Bożego nie tylko nie stoją w sprzeczności z godnością małżeństwa ale ją zakładają i potwierdzają Małżeństwo i dziewictwo to dwa sposoby wyrażania i przeżywania jedynej Tajemnicy Przymierza Boga ze swym ludem 32 które jest komunią miłości między Bogiem i ludźmi Poprzez całkowite ofiarowanie siebie Józef wyraża bezinteresowną miłość do Matki Boga składając Jej małżeński dar z siebie Zdecydowany pozostać w ukryciu by nie być przeszkodą dla Bożego planu dokonującego się w Niej Józef wypełnia wyraźne polecenie otrzymane od anioła przyjmuje Maryję do siebie i szanuje Jej wyłączną przynależność do Boga Z drugiej strony właśnie małżeństwo z Maryją stanowi źródło szczególnej godności Józefa i jego praw wobec Jezusa Bez wątpienia godność Matki Bożej jest tak wysoka że nic większego stworzyć niepodobna Ponieważ jednak św Józef połączony był z Najświętszą Dziewicą węzłem małżeńskim przeto niezawodnie najbardziej zbliżył się do owej wzniosłej godności którą Bogarodzica wszystkie stworzenia o wiele przewyższyła Małżeństwo bowiem jest najbardziej istotną społecznością i związkiem i dlatego z natury swej

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/swieci-panscy-teksty-rozne/304-adhortacja-apostolska-redemptoris-custos-o-swietym-jozefie-i-jego-poslannictwie-w-zyciu-chrystusa-i-kosciola-jan-pawel-ii (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Odnaleźć sens życia na miarę św. Benedykta - Jan Paweł II
    impulsu życia udzielonego mu przez Ducha Świętego Po tym ważnym wydarzeniu które utwierdziło pokój religijny postępował nieodwracalny proces rozpadu Cesarstwa Rzymskiego podczas gdy na Wschodzie system cesarski się umacniał zresztą dzięki wielkim przemianom na Zachodzie dzięki całej serii przyczyn wewnętrznych i zewnętrznych wśród nich ważną rolę odegrały wędrówki ludów Tak więc w pewnym momencie cesarstwo to nie miało już siły utrzymania się Tak więc kiedy się tutaj w Nursji rodził na świat Benedykt nie tylko miało się pod koniec starożytnemu światu Krasiński Irydion ale już ten świat właściwie przeminął umarł w tym Rzymie który niegdyś był głównym świadkiem jego potęgi i miastem najwyższego blasku poniekąd miastem państwem Rzym cezarów zeszedł do grobu Pozostał Rzym Apostołów Rzym świętych Piotra i Pawła Rzym męczenników których pamięć była jeszcze stosunkowo świeża i żywa I żywa była przez tę pamięć świadomość Kościoła oraz poczucie obecności Chrystusa któremu na tej ziemi tylu ludzi nie zawahało się dać świadectwo składając w ofierze własne życie Oto więc rodzi się w Nursji Benedykt i dojrzewa w tym szczególnym klimacie w którym śmierć doczesnej potęgi największej z tych jakie się wyraziły w świecie starożytnym przemawia do duszy językiem spraw ostatecznych a równocześnie Chrystus i Ewangelia mówi o jakimś innym dążeniu o innym wymiarze życia o innej sprawiedliwości o innym królestwie Benedykt z Nursji dojrzewa w tym klimacie Wie o tym że pełną prawdę o sensie życia ludzkiego wyraził św Paweł gdy w Liście do Filipian w tym fragmencie który dziś czytamy pisał zapominając o tym co za mną a wytężając siły ku temu co przede mną pędzę ku wyznaczonej mecie ku nagrodzie do jakiej Bóg wzywa w górę w Chrystusie Jezusie Flp 3 13 14 Te słowa napisał Apostoł Narodów nawrócony faryzeusz dając świadectwo o swoim własnym nawróceniu i swojej wierze Równocześnie te słowa objawione zawierają prawdę która wraca do Kościoła i do ludzkości na różnych etapach dziejów Na tym etapie na którym Chrystus powołał Benedykta z Nursji słowa te zapowiadały początek epoki miała to właśnie być epoka wielkiego dążenia w górę za Chrystusem ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Tak właśnie jak pisze św Paweł przez poznanie Chrystusa zarówno mocy Jego zmartwychwstania jak i udziału w Jego cierpieniach w nadziei że upodabniając się do Jego śmierci dojdę jakoś do pełnego powstania z martwych Flp 3 10 11 Tak więc poza horyzontem tej śmierci przez jaką przeszedł cały zachodni świat zbudowany na doczesnej potędze Rzymu i Cesarstwa wyłania się to nowe dążenie dążenie w górę natchnione wyzwaniem nowego życia wyzwaniem przyniesionym człowiekowi przez Chrystusa wraz z nadzieją przyszłego zmartwychwstania Ziemski świat świat potęgi i klęsk człowieka stał się światem nawiedzonym przez Syna Bożego światem podtrzymywanym przez krzyż w perspektywie ostatecznej przyszłości człowieka którą jest wieczność królestwo Boże Benedykt stał się dla swego pokolenia a jeszcze bardziej dla pokoleń następnych apostołem tego królestwa i tego dążenia A jednak orędzie które głosił przez całą swoją regułę życia zdawało się i zdaje się również dzisiaj codziennie zwyczajne i jakby mniej heroiczne niż to jakie pozostawiali w gruzach starożytnego Rzymu apostołowie i męczennicy Jest to jednakże

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/swieci-panscy-teksty-rozne/184-odnalezc-sens-zycia-na-miare-sw-benedykta-jan-pawel-ii (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Św. Bernard z Clairvaux - Benedykt XVI
    tym samym Stwórcą On natomiast czuł się w obowiązku występować w obronie Żydów potępiając oraz bardziej szerzące się nawroty antysemityzmu Ze względu na ten ostatni aspekt jego działalności apostolskiej kilkadziesiąt lat później Efraim rabin Bonn oddał Bernardowi przejmujący hołd W tym samym okresie święty Opat napisał swoje najsławniejszego dzieła jak głośne Kazania o Pieśni nad pieśniami W ostatnich latach swego życia zmarł w 1153 roku Bernard musiał ograniczyć podróże nie rezygnując z nich jednak zupełnie Wykorzystał to do ostatecznego przejrzenia zbioru Listów Kazań i Traktatów Na wspomnienie zasługuje książka dość wyjątkowa którą ukończył właśnie w tym okresie w 1145 kiedy jeden z jego uczniów Bernardo Pignatelli został papieżem przyjmując imię Eugeniusz III Z tej okazji Bernard jako ojciec duchowy skierował do tego swego syna duchowego tekst zatytułowany De Consideratione zawierający wskazania jak być dobrym papieżem W księdze tej która pozostaje lekturą odpowiednią dla papieży wszystkich czasów Bernard nie mówi jedynie jak być dobrym papieżem ale ukazuje też głęboką wizję tajemnicy Kościoła i tajemnicy Chrystusa która prowadzi ostatecznie do rozważania tajemnicy Boga Trójjedynego Należałoby nadal szukać tego Boga którego jeszcze nie dość szukany pisze święty Opat być może jednak uda się szukać lepiej i łatwiej w modlitwie niż w dyskusji Zakończmy więc na tym księgę ale nie poszukiwania XIV 32 PL 182 808 nie drogę ku Bogu Chciałbym się teraz zatrzymać na dwóch głównych aspektach bogatej nauki Bernarda dotyczą one Jezusa Chrystusa i Najświętszej Maryi Jego Matki Jego troska o głęboki i żywotny udział chrześcijanina w miłości Boga w Jezusie Chrystusie nie wnosi nowych wskazań do naukowego statusu teologii Jednakże w sposób bardziej niż zdecydowany opat z Clairvaux zachęca teologa do kontemplacji i mistycyzmu Tylko Jezus podkreśla Bernard w obliczu złożonego dialektycznego rozumowania swoich czasów tylko Jezus jest miodem w ustach kantykiem w uchu radością w sercu mel in ore in aure melos in corde iubilum Stąd właśnie wziął się tytuł jaki przyznała mu tradycja Doctor mellifluus jego wysławianie Jezusa Chrystusa płynie niczym miód W wycieńczających bitwach między nominalistami a realistami dwoma nurtami filozofii tamtej epoki opat z Clairvaux niezmordowanie powtarza że jedno tylko jest imię które się liczy imię Jezusa z Nazaretu Jałowy jest wszelki pokarm duszy wyznaje jeśli nie jest podlany tą oliwą mdły jeśli nie jest okraszony tą solą To co piszesz nie ma dla mnie smaku jeśli nie odczytam w tym Jezusa I kończy Gdy dyskutujesz bądź mówisz nic nie ma dla mnie smaku jeśli nie usłyszę brzmienia imienia Jezusa Sermones in Cantica Canticorum XV 6 PL 183 847 Dla Bernarda bowiem prawdziwe poznanie Boga polega na osobistym głębokim doświadczeniu Jezusa Chrystusa i Jego miłości I to drodzy bracia i siostry dotyczy każdego chrześcijanina wiara to przede wszystkim osobiste intymne spotkanie z Jezusem to doświadczenie Jego bliskości Jego przyjaźni Jego miłości tylko tak nauczyć się można coraz lepiej poznawać Go miłować i iść coraz bardziej za Nim Oby tak było w przypadku każdego z nas W innym znanym Kazaniu na niedzielę oktawy Wniebowzięcia święty Opat opisuje w porywających słowach intymny udział Maryi w odkupieńczej ofierze Syna Święta

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/swieci-panscy-teksty-rozne/183-sw-bernard-z-clairvaux-benedykt-xvi (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Prawda o aniołach - integralna część wiary chrześcijańskiej - Jacek Salij OP
    znakomicie sformułowała przeciętne problemy jakie prawda ta stwarza dzisiejszym chrześcijanom Co zatem robić Jak prawdę o aniołach uczynić żywą Odpowiedź jest bardzo prosta Wystarczy chcieć jeszcze więcej zbliżyć się do Chrystusa który jest powtórzmy to jeszcze raz centrum i przestrzenią naszej wspólnoty z aniołami Zbliżając się do Chrystusa zbliżamy się zarazem do Jego przyjaciół wchodzimy w większym stopniu do Jeruzalem niebieskiego do niezliczonej liczby aniołów na uroczyste zebranie do Kościoła pierworodnych którzy są zapisani w niebiosach Hbr 12 22n Pieśń 28 Nieba w Boskiej Komedii przedstawia Boga jako Ogień otoczony dziewięciu świetlistymi kręgami czyli dziewięciu chórami aniołów Aniołowie właśnie dlatego są tak niewyobrażalnie wspaniali i zasługują na naszą miłość i właśnie dlatego mogą być naszymi potężnymi pomocnikami że są nierozerwalnie złączeni z Bogiem i z Chrystusem Już Ojcowie Kościoła porównywali aniołów do promieni Boskiego Słońca Byłoby obrazą aniołów gdybyśmy próbowali ich czcić w taki sposób że kult ten rozpraszałby naszą uwagę religijną i utrudniałby całoosobowe zwrócenie ku Bogu Niechaj was nikt nie odsądza od nagrody zamiłowany w uniżaniu siebie i czci aniołów Kol 2 18 Kiedy obaj Tobiasze upadli na twarz przed aniołem ten całą ich uwagę stara się zwrócić ku Bogu który jeden godzien jest uwielbienia Tb 12 16nn W analogicznej sytuacji anioł zakazuje autorowi Apokalipsy oddawać sobie pokłon Bacz byś tego nie czynił bo jestem współsługą twoim i braci twoich proroków i tych którzy strzegą słów tej Księgi Bogu samemu złóż pokłon Ap 22 9 Tę anielską pokorę znakomicie oddaje wiersz Konopnickiej pt Angelus w którym anioł zwiastujący Wcielenie stanowi dla uczonego materialisty ostatnią nitkę do utraconego wymiaru gdzie można znaleźć Boga Prawdziwa cześć aniołów zbliża do Boga a zarazem jest znakiem Jego bliskości Niezwykle przejmujące pod tym względem jest świadectwo dzieci fatimskich o spotkaniu z aniołem które poprzedzało objawienia Matki Bożej Otaczała nas tak intensywna atmosfera nadprzyrodzona nieledwie nie zdawaliśmy sobie sprawę z własnego istnienia Trwało to dość długo Trwaliśmy w postawie w której anioł nas opuścił powtarzając bez przerwy jego modlitwę Obecność Boga czuliśmy tak potężnie i tak głęboko że nawet między sobą nie odważyliśmy się mówić o zjawisku Jeszcze nazajutrz umysły nasze pogrążone były w tej atmosferze Rezultaty tego spotkania przedstawiały się następująco Od czasu gdy tajemnicze światło oświeciło ich dusze patrzą na ziemię innymi oczami Po zjawiskach anielskich jakoś inaczej wyglądają góry i lasy doliny słońce ludzie i owce Dzieci odczuwają to co wracający z daleka podróżnik któremu każda rzecz wydaje się zmieniona Anioł wprowadził je w krainę o której miały tylko mgliste pojęcie Teraz ich wyobrażenie o Bogu było bez porównania wyższe większym też było obrzydzenie do grzechu W tym właśnie leży sens szukania przyjacielskiej zażyłości z aniołami aniołowie pomagają nam zbliżyć się do Chrystusa i oddalić się od zła Ich nieobecność w naszym życiu religijnym może choć zapewne nie musi być znakiem naszego oddalenia od Boga Jak dym odgania pszczoły a smród gołębie powiedział kiedyś św Bazyli tak czyn brzydki i haniebny oddala od nas naszego anioła stróża Dawne wieki pozostawiły nam wiele świadectw tej intuicji Tu nie mogę się powstrzymać przed

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/swieci-panscy-teksty-rozne/93-prawda-o-aniolach-integralna-czesc-wiary-chrzescijanskiej-jacek-salij-op (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Monoteizm a oddawanie czci świętym - Jacek Salij OP
    cześć należy się jedynemu Bogu Stwórcy wszystkich rzeczy i polecają oddawać ją z prawdziwą pobożnością Temu którego oglądanie napełnia ich szczęściem i nas uczyni szczęśliwymi X 16 1 Toteż święty Biskup Hippony nie ma wątpliwości że skoro pogańscy bogowie domagają się dla siebie czci która jest należna jednemu tylko Bogu to są to po prostu duchy nieczyste Dzisiaj kiedy już od dwóch tysięcy lat rozlega się po ziemi radosna nowina że Bóg jest miłością na ogół nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego jak bardzo religijność pogańska oparta była na strachu Ludzie czcili bogów bo się ich zwyczajnie bali Bali się że za brak należytej czci bogowie mogą się zemścić i zesłać na nich jakieś nieszczęście Te atawistyczne odczucia odzywały się również w niedawno nawróconych chrześcijanach którzy nie rozumiejąc jeszcze dostatecznie że kochający Bóg jest naprawdę wszechmocny odczuwali niekiedy pokusę aby na wszelki wypadek również diabłu od czasu do czasu zapalić jakiś ogarek Co więcej chrześcijańska nauka o dobrych aniołach wywoływała w nich niekiedy trwożliwe pytania czy nie warto by ubiegać się o łaskawość poprzez oddawanie im czci boskiej Św Augustyn starał się rozpraszać te wątpliwości przede wszystkim wskazywał na ich bezbożność Przypominał jak zdecydowanie bronili się przed próbami oddawania im czci boskiej apostołowie Dz 14 13 18 albo anioł z Apokalipsy Ap 19 10 Niech nikt nie mówi Boję się żeby na mnie nie obraził się mój anioł jeśli nie oddam mu czci zamiast Bogu Właśnie wtedy się na ciebie rozgniewa kiedy zechcesz oddawać mu cześć boską Przecież jest on dobry i miłuje Boga Podobnie jak demony gniewają się jeśli ich się nie czci tak aniołowie oburzają się jeśli im się cześć oddaje zamiast Bogu Oby jednak nie rzekło ci twoje słabe serce A więc skoro demony się gniewają że się ich nie czci boję się obrazić demony Objaśnienie Psalmu 96 12 Podobnie pisał w Państwie Bożym Nie powinniśmy zatem bać się że obrazimy te nieśmiertelne i szczęśliwe istoty które są poddane jedynemu Bogu jeśli nie będziemy im składali ofiar Tego bowiem o czym wiedzą że się należy tylko jedynemu prawdziwemu Bogu przy którym trwając są szczęśliwi z całą pewnością dla siebie nie pragną Takie zuchwalstwo właściwe jest tylko pełnym pychy demonom od których bardzo dalecy są pobożni słudzy Boży czerpiący swe szczęście jedynie z trwania przy Nim X 26 Otóż proszę sobie wyobrazić że ten sam św Augustyn który mówił i pisał to wszystko nie miał najmniejszych oporów przed oddawaniem kultu świętym męczennikom często odprawiał nabożeństwa w rocznice ich śmierci wygłosił przy tych okazjach setki kazań z których dziesiątki zachowały się do dnia dzisiejszego Z perspektywy problemu który Pan przedstawił w swoim liście mamy to szczęście że wielu ówczesnych obywateli Hippony oddawało cześć pogańskim bogom toteż św Augustyn wielokrotnie przedstawiał przepaść która dzieli kult bożków od tej czci którą oddajemy naszym świętym Myśmy nie przeznaczyli dla tych męczenników pisze w Państwie Bożym ani świątyń ani kapłanów ani obrzędów ani ofiar gdyż nie są oni naszymi bogami to ich Bóg jest zarazem naszym Bogiem Niewątpliwie czcimy ich pamięć jako

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/swieci-panscy-teksty-rozne/92-monoteizm-a-oddawanie-czci-swietym-jacek-salij-op (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Założyciel Opus Dei. Życie Josemaríi Escrivy Tom I: Panie żebym przejrzał! - Andres Vázquez de Prada
    Jeśli rzuciłby Patronat Chorych zyskałby wiele wolnego czasu ale pozostałyby nierozwiązane inne problemy Byłby wtedy zmuszony do opuszczenia mieszkania w Patronacie oraz do zwiększenia swych dochodów Ale nie to było najgorsze lecz trudności jakie stwarzały obecnie obowiązujące przepisy wobec kapłanów spoza diecezji oraz rygory pod którymi udzielano im zezwoleń na sprawowanie posługi kapłańskiej Zgodnie z normami ustanowionymi przez władze kościelne praktycznie niemożliwe stało się mieszkanie w Madrycie dla tych księży którzy nie posiadali wystarczającego uzasadnienia kościelnego Don Josemaría pamiętał historię Antonia Pensado kolegi z rezydencji przy ulicy Larra który był zmuszony do opuszczenia Madrytu W święta Bożego Narodzenia 1930 był więc w trakcie poszukiwań sposobu zyskania funkcji duszpasterskiej która byłaby do pogodzenia z jego misją powierzoną mu przez Boga Za pośrednictwem jednej z Dam Dworu która współpracowała z Patronatem został przedstawiony kilku funkcjonariuszom dworskim 27 Ci przygotowali jego spotkanie z sekretarzem patriarchy Indii don Pedro Povedą 28 Był 4 lutego 1931 kiedy kapelan odwiedził don Pedro człowieka już w podeszłym wieku bardzo łagodnego w zachowaniu Don Josemaría pokrótce wyjaśnił mu swoje życzenia Rozmówca przyrzekł wesprzeć go w staraniach o uzyskanie tytułu honorowego kapelana Jego Wysokości Co to za funkcja zapytał petent Don Pedro wyjaśnił mu że chodzi o tytuł honorowy pozbawiony wszelkich zadań duszpasterskich związany z pewnymi przywilejami jeśli chodzi o strój i Ale czy przez tę nominację przerwał kapelan będę mógł rozwiązać problem mojej inkardynacji w Madrycie Nie Była to nominacja czysto honorowa bez prawa do inkardynowania w stolicy co nie rozwiązywało problemu i nie wybawiało go z kłopotu W takim razie zupełnie mnie to nie interesuje 29 odparł don Josemaría Don Pedro nie posiadał się ze zdziwienia gdy zobaczył że ten młody ksiądz odrzuca tak prestiżowe stanowisko upragnione przez wielu duchownych z tego prostego powodu że chciał uzyskać inkardynację w Madrycie aby służyć duszom Dla tej posługi duchowej myślał ksiądz Josemaría nie potrzebował ani przywilejów ani tytułów ani nawet pieniędzy Jeżeli Bóg zajął się wyraźnie tym by pozbawić go środków materialnych czy nie zajmie się tym by pokryć wydatki związane z apostolstwem Po tym jak odrzucił ofertę patriarchy Indii don Josemaría podjął w ciągu kilku tygodni inne oficjalne starania Kilka pań które także współpracowały w Patronacie Chorych przedstawiło go podsekretarzowi w Ministerstwie Sprawiedliwości od którego departamentu zależały sprawy kościelne 30 Ów dygnitarz pan Martínez de Velasco miał do dyspozycji funkcję która pasowałaby jak ulał W pełni odpowiadała pragnieniom kapelana Obiecał znaleźć chwilę by porozmawiać z don Josemaríą Był wówczas 10 kwietnia 1931 roku Nie znaleźli czasu by wyznaczyć termin spotkania ponieważ w cztery dni później ogłoszono w Hiszpanii powstanie republiki Po tej nieudanej próbie pozostała zapiska Bóg tego nie chciał Ja jestem i tak szczęśliwy Niech będzie błogosławiony 31 2 Katarzynki Wspomniane Zapiski wewnętrzne są zastrzeżonymi pismami założyciel Opus Dei otwarcie wyrażając to zastrzeżenie nie chciał by były czytane przed jego śmiercią 32 Ich zawartość cofała się bardzo w przeszłość zawierały one m in luźne notatki które don Josemaría zabrał ze sobą by je czytać i medytować nad nimi podczas rekolekcji w październiku 1928 roku Jednak jak już powiedzieliśmy ani pierwszy zeszyt ani pierwotne notatki nie zachowały się ponieważ zostały zniszczone przez autora Zachowały się dopiero Zapiski od drugiego zeszytu z marca 1930 roku Notatki te zwykle są krótkie dotyczą określonego tematu i były sporządzane przez autora dla potrzeb duchowego wzrostu i do rozważań w trakcie modlitwy Nazywał je Katarzynkami ponieważ były podobnie jak w swoim czasie pisma Świętej ze Sieny środkiem do podtrzymywania i pobudzania niepokojów ducha które uprzednio obudziły w jego duszy nadzwyczajne łaski jakie otrzymywał od chwili swego powołania w Logroño 33 Jak sam nam mówi Są to proste notatki nazwałem je Katarzynkami z powodu nabożeństwa do Świętej ze Sieny które spisywałem przez długi czas na kolanach i które służyły mi jako przypomnienie i duchowy budzik Uważam że zwykle gdy pisałem z całą chłopięcą prostotą modliłem się 34 Zapiski wszystkie sporządzone własnoręcznie zapełniają osiem zeszytów nie licząc 14 dodatków na luźnych kartkach Nie są zintegrowane i niejeden raz uległy niemal całkowitemu zatarciu Spaliłem przed laty wyznaje ich autor jeden z zeszytów z moimi osobistymi zapiskami i spaliłbym je wszystkie gdyby ktoś z autorytetem a potem też moje własne sumienie mi tego nie zabroniły 35 Od chwili gdy jego kierownikiem duchowym został ojciec Sánchez ksiądz Josemaría używał Zapisków także w celu przekazania mu w sposób jaśniejszy nastawienia swojej duszy W zeszycie III napisanym pod koniec lutego 1931 roku Kiedy piszę te Katarzynki zawsze tak nazywam te notatki czynię to nie tylko w pragnieniu zachowania Boskich inspiracji wierzę najmocniej że są to Boże inspiracje ale także spraw życiowych które służyły i mogą nadal służyć do mojego wzrastania duchowego i aby mój spowiednik poznał mnie lepiej Gdyby tak nie było już z tysiąc razy spaliłbym te karteczki i zeszyty z powodu miłości własnej córki mojej pychy 36 W tym okresie założyciel Opus Dei miał już nieliczną grupę zwolenników wśród nich kilku studentów którym przedstawił ducha Dzieła komentując niektóre swoje notatki Pedro Rocamora student który służył mu do mszy w Patronacie Chorych pamięta jak w niektóre niedziele pod wieczór don Josemaría spotykał się z różnymi młodymi ludźmi i czytał im jakąś stroniczkę ze swojego zeszytu obłożonego w ceratę lub komentował im dwa czy trzy krótkie zapisy 37 W ten sposób zapisując wśród tych notatek Boże inspiracje i przemyślenia na temat swojej duszy uważał że jest narażony na możliwą niedyskrecję ze strony tych którzy przeczytaliby kilka stron tego zeszytu To skłoniło go w końcu do oddzielenia tego o czym miał rozmawiać ze swoim spowiednikiem od spraw dotyczących Dzieła i jego apostolstwa jak napisał 10 maja 1932 roku Tracę swobodę aby zapisywać moje duchowe sprawy w tych Katarzynkach gdyż dopóki nie oddzielę i nie przepiszę tego co odnosi się do O D Opus Dei jeśli będę musiał wytłumaczyć czym jest Dz Dzieło dowiedzą się wszystkiego innego Dlatego z Bożą pomocą chcę tego lata wykonać ten wysiłek i oddzielić to co jest moją osobistą sprawą a co notuję dla mojego kierownika duchowego i dla siebie 38 Nieraz myślał poważnie by spalić swe Zapiski wewnętrzne czego zabronił mu spowiednik Sam zdawał sobie sprawę że prowadzenie tych notatek jest formą życia pokorą i prostotą chociaż wiele go to kosztowało jak dobrze wiedział Bóg Często się zdarza mówi do siebie że męczy mnie to że pisałem i nadal piszę Katarzynki Spaliłbym je gdyby mi tego nie zabroniono Muszę wytrzymać jest to droga prostoty Staram się odpersonalizować wszystko co tylko się da 39 Postępując tą drogą szczerości uważał że jest zobowiązany przez okoliczności aby przedstawić na piśmie samemu zainteresowanemu ojcu Sánchezowi nieuprzejmości które od czasu do czasu doznawał od swojego spowiednika Zapisałem to z detalami pisze w jednej ze swoich Katarzynek na temat jakiegoś lekceważenia ze strony spowiednika ponieważ z całą pewnością o Sánchez to przeczyta i zobaczy wszystkie drobiazgi które powtarzają się dość często i mnie gryzą dlatego myślę że wyjdzie mi to na dobre 40 Ale jeśli przemilcza interesujące informacje dotyczące swego życia wewnętrznego to z jakim skutkiem Katarzynki już nie zachowują intymności Nie zapisuję już tylu rzeczy będzie się skarżył przy innej okazji 41 Patrząc na to obiektywnie bez zbędnych lamentów nad utraconymi zapiskami trzeba być wdzięcznym że pomimo wszystko jego notatki były nadzwyczaj szczodre i spontaniczne Spontaniczne nawet w chwilach kiedy ich autor czyni zastrzeżenia jak to ma miejsce np w Katarzynce z 3 XII 1931 roku w której pisze Tego ranka zawróciłem niczym mały chłopiec by pokłonić się Najświętszej Panience w jej wizerunku na ulicy Atocha umieszczonym wysoko na budynku Zgromadzenia Świętego Filipa Zapomniałem ją przywitać które z dzieci traci okazję aby powiedzieć swojej matce że ją kocha O Pani obym nigdy nie był Twoim byłym dzieckiem Już nie będę opowiadał takich szczegółów aby nie stało się tak że poprzez ich wystawienie na widok publiczny stracę te łaski 42 Właśnie kiedy przychodzi czas na opis prawdopodobnych stanów kontemplacji mistycznej albo innych zdumiewających wydarzeń nadprzyrodzonych autor Zapisek milknie ucieka się do odpersonalizowania lub przerywa opowieść w samym środku Znowu postawiłem sobie za cel by nie notować niczego na temat modlitwy mówi nam w jednej z Katarzynek jeśli mnie do tego nie zmuszą albo sam nie poczuję że jestem do tego zobowiązany Jeśli coś zanotuję dlatego że może mi się to przydać albo z jakiegoś powodu być korzystne musi być to oczyszczone ze wszystkiego co osobiste 43 Ostateczny skutek jest taki że przy tego rodzaju zastrzeżeniach zostawia czytelnika w półmroku jeśli chodzi o zjawiska i doświadczenia nadprzyrodzone Za przykład może służyć Katarzynka z następnego dnia po tym jak założył sobie że nie będzie zapisywał szczegółów swojej modlitwy 12 XII 1931 Dziś Jezus otworzył jak rzadko moje zmysły podczas odmawiania brewiarza Chwilami był to stan upojenia 44 I na tym zostawia całą sprawę Ucieczka w odpersonalizowanie którą upodobał sobie w swoich Katarzynkach przejawia się w przedstawianiu suchych i nagich faktów bez jakichkolwiek komentarzy albo w postaci niejasnych słów i opisów lub też wyrażonych w trzeciej osobie z odpowiednim dystansem Tak więc 10 kwietnia 1932 notuje Wczoraj w miejscu gdzie mnóstwo było gwaru i muzyki obdarzony zostałem modlitwą z niewytłumaczalnym pocieszeniem Opowiada potem że przygotowuje do Pierwszej Komunii Świętej dziewczynki z Kolegium Świętej Izabeli kończąc zapisek bez jakichkolwiek wyjaśnień następującymi słowami I zaraz po upojeniu Miłością moje zwykłe głupoty 45 Na pewno czytelnik zapyta na czym polegało upojenie Miłością albo czym były te jego zwykłe głupoty Ale autor Katarzynek nie daje żadnych dodatkowych wyjaśnień Bywa także że wyjątkowo uchylona zostaje zasłona odpersonalizowania aby wyrazić co autor czuje tak jak wtedy gdy pisze Nie chcę zostawić tego nie notując chociaż już odpersonalizowałem Katarzynki jakiś czas temu wielekroć nieco zmęczony walką niech On mi wybaczy zazdroszczę owrzodzonemu choremu opuszczonemu przez wszystkich w szpitalu jestem pewien że tak zdobywa się niebo w najwygodniejszy sposób 46 Czy czytelnik może być usatysfakcjonowany takim urwanym w połowie opisem Zanim udzielimy odpowiedzi na to pytanie należy przypomnieć to co zostało powiedziane na początku że dla ich autora celem Zapisek wewnętrznych było ukazanie sumienia i zapisanie otrzymanych łask i wydarzeń po to by stały się one przedmiotem medytacji Przy takich założeniach my czytelnicy jesteśmy intruzami którzy wdzierają się by oglądać sekrety jego duszy Nie powinno nas więc dziwić że chroni się on za zasłoną niedomówień i przemilczeń Jakkolwiek wypada to stwierdzić przy innych okazjach autor nie stara się odpersonalizować wydarzeń Zdarza się po prostu że jego pióro podąża inną drogą niż ciekawość czy chęć zrozumienia kogoś kto czyta Katarzynki Tak np pod koniec lutego 1932 roku zapisał W ostatnią sobotę poszedłem do parku Retiro gdzie byłem miedzy wpół do pierwszej a wpół do drugiej był to pierwszy raz odkąd mieszkam w Madrycie że pozwoliłem sobie na ten luksus i spróbowałem przeczytać gazetę Modlitwa jednak nadeszła z taką siłą że wbrew mojej woli musiałem przerwać lekturę A wtedy ileż aktów miłości i oddania włożył Jezus do mojego serca i w moje usta 47 Czy czytelnik ma przez to rozumieć że ksiądz Josemaría nie pozwalał sobie na luksus spacerów po parku publicznym Stara się może kapłan opowiedzieć o tym jak porywała go modlitwa Konkretnie w tym przypadku chodziło o coś znacznie prostszego o fakt że próbował czytać gazetę i nie mógł tego zrobić Wystarczy sprawdzić że w ostatniej linijce poprzedniej Katarzynki zostają wspomniane przypływy modlitwy które go wprost zalewają podczas lektury prasy Chcę zanotować bo jest to coś dziwnego że Jezus zwykle sprowadza na mnie modlitwę kiedy czytam gazetę 48 Można także zauważyć że starając się przekazać anegdotę na temat lektury gazet zapomina o założeniu poprzednio wspomnianym że nie będzie sporządzał zapisek a tym bardziej szczegółowych zapisów na temat zdarzeń modlitewnych W zasadzie wszystkie Katarzynki które prawdopodobnie dotyczą zdarzeń nadprzyrodzonych dla ich dobrego zrozumienia wymagają podobnego nastawienia ze strony czytelnika Wymagają one takiego duchowego uniesienia które podobnie jak korekta przy strzale z broni palnej w pewien sposób zostaje wyrównane przez to odpersonalizowanie które kontynuuje autor Tak na przykład gdy mówi o łzach prawdopodobnie trzeba przez nie rozumieć dar łez zaś w wielu wypadkach gdy mówi o modlitwie powinniśmy myśleć zgodnie z tekstem o wyższej modlitwie kontemplacyjnej Jeśli bardzo często opowiada o sobie jako o człowieku pełnym grzechów i nędzy to dzieje się tak gdyż tak siebie postrzegał w świetle łask których Bóg z powodu swego miłosierdzia udziela świętym Poznanie samych siebie prowadzi ich do wniosku że są wielkimi grzesznikami Nie brakuje także chwil kiedy w przypływie szczerości stawia samego siebie w kłopotliwej sytuacji tak jak wtedy gdy oświadcza Któregoś dnia spróbuję napisać Katarzynki ze wspomnieniami z mego życia w którym nie brak prawdziwych cudów 49 oczywiście nigdy nie zdarzyło się by dotrzymał tej nieprzemyślanej obietnicy Celami tych Katarzynek podsumowuje założyciel Opus Dei w jednej z nich są Dzieło i moja dusza 50 Do Dzieła odnoszą się wizje założycielskie na temat jego zasadniczej istoty nadprzyrodzonej na temat jego ducha zasad zarządzania i organizacji Inspiracje otrzymane przez założyciela na temat całości Dzieła były jakby macierzystymi ideami z których wyprowadzał on sposoby środki i rozwiązania praktyczne Ogólny charakter ma np Katarzynka z 7 X 1931 zapisana dokładnie w miesiąc po tym jak Pan z pomocą pewnego głosu wewnętrznego potwierdził powszechność i ponadczasowość Dzieła Rozumiem że cechami O D Opus Dei będą jedność powszechność porządek i organizacja 51 Od tych stwierdzeń ogólnych założyciel przechodził następnie do praktyki do szczegółu do konkretnej realizacji Te wskazówki czy inicjatywy apostolskie kilka razy zostały wcielone w życie bez zmian w odpowiednim momencie inne zostały uzupełnione czy poprawione według tego jak życzył sobie założyciel Tak na przykład w jednej z Katarzynek z 1931 roku powiada on stosowne będzie by każdy z członków codziennie czytał prywatnie jeden rozdział Nowego Testamentu każdy z nich ten sam codziennie 52 Jako codzienna norma pobożności pozostała lektura Nowego Testamentu ale nie obejmuje ona jednorodności ani długości czytanych tekstów Bardzo wyjątkowo sam Bóg osobiście wskazywał na te szczegóły jak przekazuje nam Katarzynka z grudnia 1931 Kiedy się spotykamy aby mówić ex profeso o Dziele zanim rozpoczniemy pogadankę będziemy mówić In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti Amen Sancta Maria sedes sapientiae Ora pro nobis W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego Amen Święta Maryjo stolico mądrości Módl się za nami łac przyp tłum O to poprosił mnie Jezus tego ranka w bazylice na Atocha 53 Jeśli nawet nie nazwiemy ich ściśle założycielskimi znajdziemy w Zapiskach wewnętrznych wielką liczbę sugestii wszelkiego rodzaju odnoszących się do pobożności stroju aktów liturgicznych i apostolstwa 54 Wewnętrzna nowość którą niosło ze sobą Dzieło jeśli chodzi o teologię ascetyczną i pastoralną znajduje także odzwierciedlenie w słownictwie używanym przez założyciela Poszukiwanie odpowiedniej terminologii było ciągłym zmaganiem się w poszukiwaniu właściwych nazw dla tego co chciało się wyrazić i stanowiło dlań wielkie wyzwanie Działo się tak ponieważ autor Katarzynek starał się przekazać coś o zasadniczym znaczeniu dla natury otrzymanego przesłania uświęcania pośród świata natomiast wyrażenia z zazwyczaj używanego języka ascetyki nie pasowały do tego przesłania i zniekształcały przez swoje tradycyjne znaczenie to co założyciel chciał nimi ująć Ten stały wysiłek który można dostrzec w Zapiskach aby zyskać większą jasność wyrażeń dotyczy wielokrotnie organizacji Dzieła i jego członków Autor mówi na przykład o funkcjach i o członkach aby odróżnić świecki charakter Dzieła od właściwego zakonnikom Albo porównuje Dzieło do zakonu rycerskiego pośród świata nazywając początkowo jego członków Białymi Kawalerami i Białymi Damami które to nazwy szybko porzucił Niekiedy ten wysiłek by używać odpowiedniego słownictwa był skazany na niepowodzenie po prostu dlatego że nie istniały w codziennym języku słowa które wyraziłyby radykalne oddanie się chrześcijanina na służbę Panu bez zmiany pozycji społecznej rodzinnej i zawodowej Chciałbym znaleźć hiszpańskie słowo inne niż powołanie vocación które jednak oddawałoby podobny sens Może powinno się mówić wezwanie llamamiento pyta w jednej z Katarzynek 55 W tej sferze szczegółów terminologicznych podobnie jak w wielu innych aspektach historycznego założenia istnieje jasny rozdział między tym co należy do samej istoty Dzieła a co założyciel otrzymał w trakcie zesłanej przez Boga wizji z 2 października 1928 r a późniejszymi ludzkimi próbami zastosowania tego w praktyce Autor Zapisek wewnętrznych już z góry rozpoznaje jeszcze w marcu 1930 roku to znaczy na pierwszych stronach Katarzynek że wszystkie notatki zawarte na tych stronach są nasieniem które w końcu będzie podobne do bytu całego jak jajo do dumnego kurczaka który wyskoczy z jego skorupki 56 Pozostałe notatki dotyczą duszy założyciela i traktują o jego życiu wewnętrznym stanach sumienia i zewnętrznych okolicznościach w jakich rozwija się jego apostolstwo i posługa kapłańska Swoisty aksjomat stanowi pokora założyciela Opus Dei oparta na poznaniu samego siebie To czysta matematyka José María parszywy osiołek 57 Definicja ta często pojawia się pośród Katarzynek jako skrót b s borrico sarnoso hiszp parszywy osiołek przyp tłum w notatkach dla jego kierownika duchowego W Katarzynce z 9 października 1931 opisuje nam modlitwę z tego dnia która dotyczyła tej sprawy Dziś podczas modlitwy utwierdziłem się w dążeniu do celu by zostać świętym Wiem że to osiągnę nie dlatego że jestem pewien siebie ale dlatego Jezu że jestem pewien Ciebie Potem dostrzegłem że jestem parszywym osiołkiem I prosiłem nadal proszę aby Pan uleczył wrzody moich nędz delikatną maścią swej Miłości żeby Miłość ta była jak rozpalone żelaza które wypali wszystkie strupy i wyczyści wszystkie krosty na mojej duszy abym zwymiotował wszystkie te śmiecie które znajdują się wewnątrz mnie Potem postanowiłem pozostać osiołkiem ale już nie parszywym Jestem Twoim osiołkiem Jezu osiołkiem który już nie ma wrzodów Mówię tak żebyś mnie oczyścił ponieważ nie pozwolisz mi skłamać A ze swoim osiołkiem o Boże Dzieciątko zrób co chcesz jak psotne dzieci na ziemi ciągnij mnie za uszy chłoszcz mocno to oślisko poganiaj je do biegu jak Ci się podoba Chcę być Twoim osłem cierpliwym pracowitym wiernym Oby Twój osiołek zwyciężył swoją oślą zmysłowość oby nie odpowiadał wierzganiem na ostrogi oby z radością nosił ciężary oby jego myśli jego ryk i jego praca były przesycone Twoją Miłością wszystko dzięki tej Miłości 58 Z taką samą swobodą z jaką znajdował ulgę dla swojej duszy odsłania przed nami co jakiś czas tę zasłonę uśpionych uczuć które tak wiele nam mówią o jego osobie Kiedy na przykład pisze śmierć ta łysa dama będzie dla Ciebie jak dobra przyjaciółka 59 nie robi sobie ponurego żartu w złym guście Przeciwnie nadaje formę żartobliwą potrzebie oswojenia się z myślą o końcu życia W kontraście do tego filozoficznego przypływu dobrego humoru jawi się przed nami dramatyczny rytm jego życia wewnętrznego intensywnego

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/swieci-panscy-teksty-rozne/74-zalozyciel-opus-dei-zycie-josemarii-escrivy-tom-i-panie-zebym-przejrzal-andres-vazquez-de-prada (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Świętych Obcowanie - Leon XIII
    czerpiący tyle siły i pomnożenia z Sakramentu eucharystycznego spływa na wszystkich głównie mocą ofiary która dosięga wszystkich w Świętych Obcowaniu Jak wiadomo każdemu Świętych Obcowanie jest wzajemnym dzieleniem się pomocą przebłaganiem modlitwami dobrymi czynami jakie są udziałem wiernych którzy osiągnęli już ojczyznę niebieską z tymi którzy są skazani na ogień czyśćcowy oraz tymi którzy jeszcze na ziemi pielgrzymują do nieba Wszyscy zaś łączą się w jedną społeczność której Głową jest

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/swieci-panscy-teksty-rozne/70-swietych-obcowanie-leon-xiii (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Świętość. Każdy może pójść tą drogą - Benedykt XVI
    czyni nas świętymi to działanie Ducha Świętego które ożywia nas od wewnątrz to życie samego Chrystusa Zmartwychwstałego jest nam przekazywane i nas przemienia Powiedzmy to raz jeszcze słowami II Soboru Watykańskiego Wyznawcy Chrystusa powołani przez Boga i usprawiedliwieni w Panu Jezusie nie ze względu na swe uczynki lecz wedle postanowienia i łaski Bożej w chrzcie wiary stali się prawdziwie synami Bożymi i uczestnikami natury Bożej a przez to rzeczywiście świętymi Toteż powinni oni zachowywać w życiu i w pełni urzeczywistniać świętość którą otrzymali z daru Bożego tamże 40 Świętość zatem ma swe ostateczne korzenie w łasce chrzcielnej wszczepieniu w tajemnicę paschalną Chrystusa wraz z którą jest nam przekazany Jego Duch Jego życie Zmartwychwstałego Św Paweł bardzo mocno podkreśla przekształcenie jakiego dokonuje w człowieku łaska chrztu i dochodzi do wypracowania nowej terminologii formowanej za pomocą słowa współ współ umarli współ pogrzebani współ zmartwychwstali i współ żyjący z Chrystusem nasz los jest nierozerwalnie związany z Jego losem Przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to abyśmy i my wkroczyli w nowe życie pisze apostoł Rz 6 4 Bóg zawsze jednak szanuje naszą wolność i prosi abyśmy przyjęli ten dar i żyli zgodnie z wymaganiami jakie on stawia prosi abyśmy pozwolili przemieniać się przez działanie Ducha Świętego dostosowując naszą wolę do woli Bożej Jak można sprawić aby nasz sposób myślenia i nasze działania stawały się myśleniem i działaniem wraz z Chrystusem i Chrystusa Co jest istotą świętości I znów Sobór Watykański II wyjaśnia nam że świętość chrześcijańska to nic innego jak w pełni przeżywana miłość Bóg jest miłością kto trwa w miłości trwa w Bogu a Bóg trwa w nim 1 J 4 16 Obecnie Bóg szeroko rozlał swą miłość w naszych sercach przez Ducha Świętego który został nam dany por Rz 5 5 a zatem pierwszym i najpotrzebniejszym jest dar miłości dzięki której miłujemy Boga przede wszystkim a bliźniego przez miłość do Niego Aby jednak miłość podobnie jak dobre ziarno rozwijała się w duszy i przynosiła w niej owoce każdy wierny musi chętnie słuchać Słowa Bożego i przy pomocy Jego łaski pełnić przez dzieła Jego wolę często uczestniczyć w sakramentach zwłaszcza Eucharystii i liturgii świętej oddawać się stale modlitwie zapierać się samego siebie czynnie służyć braciom i wypełniać wszelkie cnoty Miłość bowiem będąc więzią doskonałości i wypełnieniem prawa por Kol 3 14 Rz 13 10 kieruje wszystkimi środkami uświęcenia formuje je i prowadzić je do celu Być może także ten język Vaticanum II jest dla nas trochę zbyt patetyczny być może powinniśmy wyrazić to jeszcze prościej Co jest istotne Istotne jest to aby nigdy nie pozostawiać niedzieli bez spotkania ze Zmartwychwstałym Chrystusem w Eucharystii nie jest to dodatkowy ciężar ale światło na cały tydzień Nie rozpoczynać i nie kończyć dnia bez choćby krótkiego kontaktu z Bogiem Zaś na drodze naszego życia należy stosować się do znaków drogowych jakie Bóg nam wskazał w Dekalogu odczytywanym razem z Chrystusem który jest po prostu wyjaśnieniem czym jest miłość w określonych sytuacjach Wydaje mi się że byłaby to prawdziwa prostota i

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/swieci-panscy-teksty-rozne/67-swietosc-kazdy-moze-pojsc-ta-droga-benedykt-xvi (2016-04-27)
    Open archived version from archive