archive-pl.com » PL » A » ANGELUS.PL

Total: 492

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Życie pustelnicze dąży do wolności ducha - Jan Kasjan
    się trzyma tej którą obrał i na niej usilnie dąży do świętości Wszystkie wartości życia pustelniczego nie pomniejszają korzyści które daje wspólnota w której nie trzeba samemu troszczyć się o jutro a będąc pod władzą opata idzie się śladami Tego o którym powiedziano uniżył samego siebie stawszy się posłusznym aż do śmierci i powtarza za Nim przyszedłem nie po to aby czynić swoją wolę ale wolę Tego który mnie posłał Powołaniem cenobity jest wyrzeczenie się woli własnej i ujarzmienie swoich dążeń i zgodnie ze zbawienną nauką o doskonałości ewangelicznej nie troszczyć się o dzień jutrzejszy Bez wątpienia tylko cenobici mają odpowiednie warunki do urzeczywistnienia tak wzniosłego ideału Do nich odnoszą się słowa proroka Izajasza Jeśli powściągniesz twe nogi od przekraczania szabatu żeby w dzień mój święty spraw swych nie załatwiać jeśli nazwiesz szabat rozkoszą a dzień święty Pana czcigodnym jeśli go uszanujesz przez unikanie podróży tak by nie przeprowadzać swej woli ani nie omawiać spraw swoich wtedy znajdziesz twą rozkosz w Panu Ja cię powiodę w triumfie przez wyżyny kraju Karmić cię będę dziedzictwem Jakuba twojego ojca Albowiem usta Pana to wyrzekły Natomiast pustelnik pragnie osiągnąć wolność ducha nie zaprzątniętego sprawami tego świata i zjednoczyć się z Chrystusem jak tylko

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/pisma-monastyczne/645-zycie-pustelnicze-dazy-do-wolnosci-ducha-jan-kasjan (2016-04-27)
    Open archived version from archive


  • Rozważ, kim jesteś - Bernard z Clairvaux
    świat zdobył a siebie zatracił A nawet mądre postępowanie to jeszcze nie wszystko jeżeli w mądrości nie poznasz samego siebie Choćbyś przeniknął wszystkie tajemnice ukryte w świecie w przestworzach nieba i w głębinach morza a nie poznał siebie byłbyś jak ten kto buduje bez założenia fundamentów bo to co wzniesie nie będzie trwałe ale się rozsypie jak piasek pod tchnieniem wiatru A więc prawdziwie mądrym jest ten kto zna siebie i z tej mądrości czerpie Od siebie zatem zacznij twoje rozważania i ku sobie je kieruj to znaczy także i wyniki twoich poczynań rozpatruj i osądzaj We wszystkich twoich poczynaniach pamiętaj o pierwszym twoim powołaniu a ustrzeże cię to od próżnej chwały wśród zaszczytów Powiedz więc sobie stałem w progu świątyni mego Boga Kimże jestem i czym jest ród mego ojca że zasiadam ponad najznakomitszymi Lecz ten który rzekł do mnie Przyjacielu przesiądź się wyżej zaufał temu kogo nazwał przyjacielem Nie wypada zawieść ufności albowiem Ten kto wywyższył może i poniżyć Pamiętaj także o tym że twój urząd biskupa dotyczy nie tyle władzy ile posługi Bo cóż innego pozostawił ci w spadku święty Apostoł Nie mam srebra ani złota powiedział Ale co miał to ci przekazał mianowicie troskę o wszystkie

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/pisma-monastyczne/636-rozwaz-kim-jestes-bernard-z-clairvaux (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Nie idź szeroką drogą - Dorota z Mątowów
    mnie w swoim majestacie Spraw aby dusza moja ustawicznie wzrastała w doskonałym poznawaniu Ciebie Przygotuj i umocnij wolę moją abym ochotnie i gorliwie z radością i męstwem spełniała w każdej chwili najdroższą wolę Twoją Rozjaśnij pamięć mej duszy i weź ją w swe wyłączne posiadanie Spraw aby słuch mojej duszy z uwagą przyjmował Boskie Twe natchnienie i pouczenia Daj oczom mej duszy nowe światło abym siebie i Ciebie jasno mogła poznać i rozpamiętywać Duszę moją oświeć i oczyść Twoją łaską trzema cnotami teologicznymi wraz z czterema cnotami kardynalnymi siedmioma darami Ducha Świętego ośmioma błogosławieństwami i pełną doskonałością aby w każdej chwili Tobie jednemu była posłuszną Najsłodszy Panie daj także mojej duszy duchowy zmysł powonienia aby pachniały jej sprawiedliwość i cnota niesprawiedliwość zaś wada i jakikolwiek grzech wydawały wstrętną woń Udziel także duszy mojej najdroższy Panie duchowego smaku aby dobra duchowe rzeczy święte i cnotliwe zwłaszcza przykazania Twe i polecenia były dla niej słodkie życie zaś w grzechu przekraczanie Twoich przykazań życie nie duchowe i nie święte prawdziwą goryczą Najsłodszy Panie Jezu Chryste udziel mej duszy łaski ażebym odczuwała i rozpamiętywała rany grzechów ich zło i zgubne następstwa Niechaj tego wszystkiego unika moja dusza podobnie jak ciało unika zła materialnego i szkody Spraw aby dusza moja zaznała duchowego postępu dobra i pożytku aby wzrastała w łasce i miłości dzięki pomocy Ojca i Syna i Ducha Świętego Amen Bardzo powinnaś się smucić iż dotąd w pełni nie poznałaś Boga Powinnaś się smucić że dotąd nie kierowałaś się całkowicie Jego wolą Powinnaś się bardzo smucić że jeszcze nie masz świętej bojaźni i czci i że nie zawsze w pełni uchroniłaś się od grzechu Bacz abyś w klasztorze nie prowadziła życia światowego Odłożyłaś szaty świata odłóż także serce światowe Umartwiaj i wyniszcz w sobie wszystko co pragnie powstać przeciw naszemu Panu i przeciwko twej

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/pisma-monastyczne/622-nie-idz-szeroka-droga-dorota-z-matowow (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Doskonałość polega na tym, że nasze życie staje się nieustanną modlitwą - Jan Kasjan
    oblicze Chrystusa tym którzy są godni wpatrywać się w Niego czystym spojrzeniem duszy Oczywiście że Jezusa widzą także i ci którzy wśród świata modlą się i działają w miastach osiedlach i wsiach ale nie widzą Go w takiej jasności w jakiej ukazuje się tym którzy tak jak Piotr Jakub i Jan mogą wraz z Nim wznieść się na szczyty Podobnie i w samotności odosobnienia ukazał się Pan Mojżeszowi oraz przemawiał do Eliasza Nasz Pan własnym przykładem potwierdza to co mówimy Jest On źródłem nieskazitelnej świętości i nie musiał jej chronić usuwając się na pustkowie z dala od ludzi a przecież wyszedł sam jeden na górę aby się modlić Ma to być dla nas pouczeniem My także jeżeli chcemy mówić do Boga z sercem czystym i niepodzielnym musimy uciec od wrzawy i zgiełku tłumów W ten sposób chociaż żyjemy jeszcze w ciele możemy w słabej mierze zakosztować owej szczęśliwości obiecanej świętym w życiu wiecznym aby i dla nas także Bóg był wszystkim we wszystkich Wtedy spełni się w nas modlitwa którą Zbawiciel zanosił do Ojca za swoich uczniów aby miłość którą Ty Mnie umiłowałeś w nich była i Ja w nich I jeszcze aby wszyscy stanowili jedno jak Ty Ojcze we Mnie a Ja w Tobie aby i oni stanowili jedno w nas Miłość doskonała którą Bóg pierwszy nas umiłował przeniknie i nasze serca bo wiemy i wierzymy że modlitwa Pana nie pozostanie bezowocną Tak się stanie gdy Bóg będzie jedyną naszą miłością jedynym pragnieniem jedynym dążeniem i upodobaniem gdy będzie treścią naszego życia każdego słowa i każdego tchnienia Wtedy jedność łącząca Ojca z Synem i Syna z Ojcem ogarnie nasze uczucie i naszego ducha Bóg nas miłuje miłością szczerą czystą i niepodzielną podobnie i my będziemy z Nim zjednoczeni nierozerwalną miłością tak dalece że każde nasze tchnienie każda myśl i

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/pisma-monastyczne/589-doskonalosc-polega-na-tym-ze-nasze-zycie-staje-sie-nieustanna-modlitwa-jan-kasjan (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • O śnie Zbawiciela w łódce - Bonawentura
    Eucharystia Asceza post Rady ewangeliczne powołanie Pisma monastyczne Sakrament pokuty Walka duchowa Modlitewnik Modlitwy codzienne Litanie Koronki Modlitwy różne O śnie Zbawiciela w łódce Bonawentura Pan Jezus wszedłszy do łódki z uczniami położył się i usnął oparłszy głowę o twardą poduszkę jaka zwykle w łodziach rybaków tamtej krainy się znajduje Zaś bardzo potrzebował spoczynku albowiem długo w nocy czuwał na modlitwie a przez cały dzień wiele się trudził kazując Podczas gdy spał powstała burza a chociaż uczniowie bali się czy nie zatoną nie śmieli Go jednak budzić Lecz w końcu przejęci strachem wielkim zbudzili Go mówiąc Panie zachowaj nas giniemy A wtedy Pan Jezus podniósł się upomniał ich za słabą wiarę rozkazał i wiatrom i morzu i stało się uciszenie wielkie 1 W powyższych tedy czynach Zbawiciela przypatruj się Mu według tego jak ci to już tyle razy zalecałem Na to zaś głównie możesz tu zwrócić uwagę że chociaż niekiedy Pan Bóg co do nas i co do tego co się z nami dzieje wydaje się jakby we śnie był pogrążonym a zwłaszcza gdy strapienia doznajemy to jednak tak nie jest bo zawsze On najtroskliwszą pieczą Swoją nas otacza I dlatego powinniśmy pełni w Nim ufności nigdy o tym nie

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/pisma-monastyczne/394-o-snie-zbawiciela-w-lodce-bonawentura (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Czuwajcie, bo Pan przyjdzie powtórnie - Efrem Syryjczyk
    może to nastąpić jeszcze za jego życia Gdybyśmy dokładnie znali czas przyjścia Pana stałoby się ono daremne bo nie pożądałyby Go ani narody ani wieki w których ma się objawić Pan powiedział tylko tyle że przyjdzie ale nie określił kiedy to nastąpi i dzięki temu stale Go wyczekują wszystkie pokolenia i wieki Owszem Pan wskazał nam znaki towarzyszące Jego przyjściu jednakże na ich podstawie nie możemy jasno określić chwili w której ono nastąpi Mijały bowiem wieki a wraz z ich upływem owe znaki się ukazywały i mijały co więcej także i teraz możemy je dostrzec Albowiem ostateczne przyjście Pana nastąpi podobnie jak i pierwsze Wyczekiwali Go sprawiedliwi i prorocy sądząc że się objawi za ich dni Tak samo i dzisiaj każdy z wiernych pragnie przyjąć Chrystusa w czasie swego własnego życia ponieważ Pan nie wskazał dnia tego przyjścia Postąpił tak przede wszystkim żeby nikt nie mniemał że On którego nie dosięga upływ czasu mógł być poddany jakiemuś przeznaczeniu i godzinie Jakże więc to co sam postanowił byłoby Mu nie znane skoro sam określił znaki towarzyszące Jego przyjściu Tak więc umyślnie Pan je określił w ten sposób aby odtąd wszystkie pokolenia i wieki uważały że nadejście Chrystusa dokona się właśnie w

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/pisma-monastyczne/366-czuwajcie-bo-pan-przyjdzie-powtornie-efrem-syryjczyk (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • Myśli i modlitwy - Efrem Syryjczyk
    ECCLESIA DE EUCHARISTIA Gdy w Komunii św przyjmujemy Ciało i Krew Chrystusa przekazuje On nam także swego Ducha Św Efrem pisze Nazwał chleb swoim żyjącym Ciałem napełnił go sobą samym i swoim Duchem A kto go z wiarą spożywa spożywa Ogień i Ducha Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy spożywajcie z tym Ducha Świętego Prawdziwie bowiem to jest moje Ciało i kto je spożywa będzie żył na wieki Pieśń o Najświętszej Pannie 1 Za Twą Panie łaską będę śpiewał Wybrane pieśni o Dziewicy która w cudowny sposób została Matką Ona jest Panną i Matką Chwała Temu który Ją wybrał Refren Błogosławiony narodzony z Panny 2 W hufcu czystych dziewic wiernie stoi W ciszy nosi Macierzyński owoc Dziewica ma Dziecię któż się nie zdumieje 3 Nie mają kobiety wraz z mlekiem dziewictwa Gdzie jest mleko tam nie ma dziewictwa Cud stal się w Maryi Zrodziła jako Panna 4 Ona jest polem co nie zna oracza Na nim wyrósł plon błogosławiony Bez nasienia wydała światu owoc 5 Ona jest okrętem pełnym bogatego skarbu Wiozącym dla ubogich dary nieba Przez Nią umarli stali się bogaci nosiła bowiem Życie 6 W Maryi się chlubią wszystkie panny Bo jest Dziewicą czci ostoją Z Niej wstało Światło dla tych co siedzą w ciemnościach 7 Przez Maryję podniosła głowę uniżona Ewa Maryja zrodziła Dziecię Pogromcę węża Liście hańby zamieniły się w chwałę 8 Dwie panny ma ludzkość Jedna była przyczyną życia druga śmierci Przez Ewę śmierć przyszła przez Maryję życie 9 Matkę z upadku podniosła Córka Pierwsza okryła się liśćmi hańby Druga dała pierwszej szatę chwały 10 Przez Maryję błysła kobietom nadzieja Albowiem zazdrość objęła ich uszy i wstyd ich oblicza Maryja przyniosła im wolność i przywróciła niewinność 11 Dziś się radują wszystkie żony Bo jak one nosiła Maryja owoc który daje życie Ich synom Chwała Temu

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/pisma-monastyczne/364-mysli-i-modlitwy-efrem-syryjczyk (2016-04-27)
    Open archived version from archive

  • O obowiązku wobec bliźniego - Katarzyna ze Sieny
    teraz ci mówię że ten kto kocha musi być użyteczny temu kogo kocha i musi mu służyć Widzę jednak że nie możemy uczynić nic pożytecznego dla Boga gdyż nie przysłużymy się Mu naszym dobrem ani też nie zaszkodzimy Mu naszym złem Co powinniśmy zatem robić Powinniśmy oddawać cześć i uwielbienie Jego Imieniu oraz prowadzić bardzo cnotliwe życie powinniśmy ofiarować naszemu bliźniemu owoc i trud to znaczy uczynić coś pożytecznego dla niego oraz służyć mu w sposób miły Bogu a jego wady znosić i dźwigać z prawdziwą uporządkowaną miłością Pamiętasz bracie jak Chrystus pytał świętego Piotra Piotrze czy Mnie miłujesz A Piotr odpowiedział Chrystusowi że przecież On wie że Go miłuje Gdy tak odpowiedział trzy razy Chrystus powiedział Skoro Mnie kochasz paś owce moje por J 21 15 17 To tak jakby powiedział Po tym jak będziesz pasł moje owce poznam czy mnie miłujesz Skoro bowiem nie możesz nic zrobić dla Mnie pomagaj bliźniemu twemu ofiarując mu trud oraz karmiąc go świętą i prawdziwą nauką Powinniśmy wspierać bliźniego według naszych możliwości a więc jeden nauką inny modlitwą a jeszcze inny materialną pomocą Kto zaś nie może udzielić bliźniemu materialnej pomocy niechaj go wspiera przyjaźnią Powinniśmy zawsze okazywać miłość bliźniemu czyniąc coś

    Original URL path: http://angelus.pl/index.php/pisma-monastyczne/326-o-obowiazku-wobec-blizniego-katarzyna-ze-sieny (2016-04-27)
    Open archived version from archive